Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

ΠΓΔΜ: Συμφωνία και λογαριασμός


Γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

Για ένα τέταρτο του αιώνα οι κυβερνήσεις σε Αθήνα και Σκόπια είχαν τη δυνατότητα να αποφεύγουν το πολιτικό κόστος που συνεπάγεται ο όποιος συμβιβασμός. Κάθε δυνατή παραλλαγή ονομασίας, διαδικασίας και μεθόδευσης είχε εξεταστεί ενδελεχώς και είχε κατατεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Και κάθε πρόταση για την ονομασία, όπως και κάθε ιδέα για μια διαδικασία υλοποίησης της συμφωνίας και απορρόφησης του πολιτικού κόστους, είχε απορριφθεί.

Από τις ιδέες του παρελθόντος ανασύρθηκαν όλα όσα σήμερα συνθέτουν τη συμφωνία την οποία, όπως δηλώνει, έχει επεξεργαστεί ο υπουργός Εξωτερικών με τον ομόλογό του της ΠΓΔΜ και τις ομάδες των εμπειρογνωμόνων οι οποίες χτένισαν τις λεπτομέρειες.

Τα κινήματα δεν πέφτουν από τον ουρανό!

Ο Μάης ‘68 και το σήμερα, πέρα από στερεότυπα και επαναλήψεις

Γράφει ο Ρούντι Ρινάλντι

ΟΙταλός μαρξιστής Αντόνιο Λαμπριόλα, επέμενε πως οι ιδέες δεν πέφτουν από τον ουρανό, και είχε δίκιο. Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι και τα κινήματα δεν πέφτουν από τον ουρανό. Όσο κι αν ισχύει ότι δεν μπορούν να προβλεφθούν με ακρίβεια και σαστίζουν πολλούς όταν κάνουν την ορμητική τους εμφάνιση.

Σίγουρα πάντως, αποκλείεται να πέφτουν από τον ουρανό τα παγκόσμια κινήματα, οι παγκόσμιες εκρήξεις που συμβαίνουν στον ίδιο χρόνο. Σε διαφορετικές συνθήκες, αλλά με εσωτερική επίγνωση ότι υπάρχει κάτι που τα συνδέει, τα καθιστά επίκαιρα και τμήμα μιας παγκόσμιας κίνησης.

Ποιός πλαστογράφησε το μνημόνιο, πώς το έπραξε, και γιατί!


Γράφει ο Σπύρος Λαβδιώτης

Με το πολιτικό σλόγκαν το αρχαίο «Σώζειν» την Ελλάδα από τη χρεοκοπία η κυβέρνηση Παπανδρέου υπογράφει όπως είδαμε στην προηγούμενη δημοσίευση – Μέρος 3ο επί του Δημοσίου Χρέους – την υπαγωγή της χώρας στο μηχανισμό στήριξης την 10η Μαΐου 2010. Ήτοι, της δανειακής σύμβασης των € 110 δις του Α’ Μνημονίου που είχε προσυμφωνηθεί με τις ευρωπαϊκές αρχές και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) πριν την επίσημη εφαρμογή του προγράμματος. Έτσι επήλθε η απεμπόληση της εθνικής ανεξαρτησίας, η κατεδάφιση της οικονομίας και η σταδιακή ουσιαστική υποδούλωση και φτωχοποίηση της Ελλάδος. Το πρώτο επίσημο έγγραφο της Συμφωνίας της τρόικας με την ελληνική κυβέρνηση που οδήγησε στο Α’ Μνημόνιο είναι η Δήλωση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ της 25ης Μαρτίου του 2010.1

Έδωσαν άδεια για προεκλογική συγκέντρωση Τούρκου υποψηφίου προέδρου στη Θράκη!


Γράφει ο Δημήτρης Κυπριώτης

Ναι είναι αλήθεια και γεγονός!! Θα τρελαθούμε εντελώς! Έδωσαν άδεια για προεκλογική συγκέντρωση Τούρκου υποψηφίου προέδρου στη Θράκη!

Όταν τα περισσότερα κράτη της Ευρώπης απαγόρευσαν προεκλογικές συγκεντρώσεις Τούρκων υποψηφίων στα εδάφη τους, η Ελληνική κυβέρνηση για μια ακόμη φορά δεν μπορεί να σταθεί στο ελάχιστο ύψος αξιοπρέπειας!

Αλλά για ποιες κυβερνήσεις μιλάμε; Για αυτές που παρέδωσαν Εθνική κυριαρχία, που εφαρμόζουν Διεθνείς Δανειακές Συμβάσεις και Μνημόνια χωρίς να ψηφίζονται από το Κοινοβούλιο, που ξεπουλάνε και υποθηκεύουν το δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο της χώρας;

Μνημονιακοί “αριστεροί”λαθρεπιβάτες εναντίον αγωνιστών της αριστεράς



Γράφει ο Κώστας Σπετσέρης

Συριζαίικη μνημονιακή ηγεσία με όρους, αρχές και αξίες Αριστεράς απλά είστε πολιτικοίαπατεώνες.

Όταν εικοσάχρονοι, Νοέμβρης του`73, λερώναμε γράφοντας συνθήματα με μπογιές τα τρόλεϊ Πατήσια-Κουκάκι ,Κολιάτσου-Παγκράτι και ό,τι ΜΜM περνούσε μπροστά μας προκειμένου να μεταφέρουμε το μήνυμα της εξέγερσης, μήπως να ζητήσουμε και συγγνώμη.

Για τις αφισοκολλήσεις σε ηλεκτρικό, δημόσιες υπηρεσίες, εργοστάσια, μήπως να νιώσουμε παραβάτες και ένοχοι.

Όταν γεμίζαμε τους δρόμους με τάβλες με όρθια καρφιά και ατσαλένια τρίγωνα καρφιά προκειμένου να σταματάμε τα περιπολικά της χουντικής δικτατορίας, μήπως πρέπει εκ των υστέρων σήμερα στα 65 μας να καταβάλλουμε αποζημίωση για φθορές δημόσιας περιουσίας.

Η πολιτική σας κατάντια δεν έχει πάτο.

Με αφορμή την Ιταλία…


Γράφει ο  Όθωνας Κουμαρέλλας

Τα πρόσφατα γεγονότα στη γειτονική Ιταλία είναι λίγο πολύ γνωστά και δεν χρειάζεται να επανέλθουμε επαναλαμβάνοντάς τα. Η Ιταλία οδεύει μέσα από μια βαθιά θεσμική – συνταγματική κρίση σε νέες εκλογές -πιθανόν αρχές του φθινοπώρου- με μοναδική διακύβευση την εθνική της κυριαρχία και ανεξαρτησία, ή την οριστική υποταγή της στο υπερεθνικό αυτοκρατορικό μόρφωμα της γερμανικής Ευρώπης. Οι «αγορές» εν τω μεταξύ τρίζουν τα δόντια τους μυρίζοντας φρέσκο «αίμα»!

Έχει όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον το πως παρουσιάζονται τα γεγονότα αυτά στην Ιταλία στο εσωτερικό της χώρας μας.

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

Ο τυφώνας Τραμπ πλήττει την ΕΕ


Γράφει ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου


Το «τέλος της Δύσης» μέσα από ένα ιστορικό διαζύγιο Αμερικής – ηπειρωτικής Ευρώπης αποτελεί μία από τις πιο δημοφιλείς προφητείες των διεθνολόγων. Παρότι τα γεγονότα δεν έχουν δικαιώσει, μέχρι σήμερα, τις Κασσάνδρες, αυτό δεν τις εμποδίζει να επανέρχονται στο αγαπημένο τους μοτίβο – άλλωστε, η Κασσάνδρα αποδείχθηκε τελικά ότι είχε δίκιο και όσοι δεν την άκουσαν, κακό του κεφαλιού τους.

Τούτο το καλοκαίρι προσφέρεται για καταστροφολογικές προβλέψεις. Η τορπίλη Τραμπ στη διεθνή συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν έφερε τις ΗΠΑ σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με την Ευρώπη. Παράλληλα, την 1η Ιουνίου εκπνέει το τελεσίγραφο της Ουάσιγκτον στους Ευρωπαίους για το άνοιγμα των αγορών τους στα αμερικανικά προϊόντα, υπό την απειλή εμπορικών πολέμων, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Τραμπ, «είναι καλό πράγμα και εύκολα κερδίζονται».

Άλλοι τρόποι..


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Η ιταλική περίπτωση δείχνει πιά ανοιχτά πως το πράμα με τίτλο «Ευρωπαϊκή Ένωση» δεν είναι παρά μία εξωθεσμική αντιδημοκρατική, οιονεί φασιστική πανευρωπαϊκή οργάνωση,
..που το ίδιο το διευθυντήριό της, οι αξιωματούχοι της, η νομενκλατούρα της, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να δείξουν περί τίνος ακριβώς πρόκειται.

Και αυτό που πρόκειται δεν είναι παρά μία δικτατορία των τραπεζών και των
επιχειρήσεων, που κυριαρχεί και καταδυναστεύει επί των λαών της ηπείρου με τρόπο προκλητικό και επαίσχυντο,
..στηριζόμενη στους κατά χώρα εκπροσώπους της, δηλαδή τις κυβερνήσεις-τοποτηρητές και φερέφωνα,
..κι έχοντας χτίσει δεκαετίες τώρα, σιωπηρά, ύπουλα και βρώμικα,
..ένα νομικό πλαίσιο τόσο σε κάθε χώρα, όσο και στο κέντρο της,
..νομικό πλαίσιο που ψευδεπίγραφα υποστηρίζει τις δημοκρατικές δομές και τους λαούς της Ευρώπης.
Είναι τέτοιο αυτό το νομικό πλαίσιο που οι εκλογές και η ψήφος των λαών δεν έχουν πιά καμία αξία και καμία ισχύ.
Πρόκειται για μιά «δημοκρατία» τόσο καραμπινάτα ψεύτικη, εικονική, χάρτινη,
..που φτάνει μόνον μέχρι εκεί που αρχίζουν τα «θέλω» του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου και τα συμφέροντα των τραπεζών.

«Ταμείο» θησαυρισμάτων ποιότητας


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς


Αντιγράφω. Από κείμενο Νεοέλληνα λογίου δημοσιευμένο για πρώτη φορά στην περίοδο 1902-1904:

«Ελληνική Ιστορία δεν υπάρχει. Δι’ αυτό βασιλεύει τοιαύτη σύγχυσις και σύγκρουσις ιδεών εις όλα ανεξαιρέτως τα ιδικά μας πράγματα.

Και δεν ήτο δυνατόν να υπάρχη ακόμα (Ελληνική Ιστορία). Διότι έως χθες, η μεγαλειτέρα και σπουδαιοτέρα εποχή του παρελθόντος μας, η Βυζαντινή, το Κλειδί προς νόησιν της αρχαίας, προς νόησιν της τωρινής Ελλάδος, προς νόησιν (κατανόησιν) Ελληνισμού και Ελληνος, το είχε βυθίσει η Ευρώπη εις απύθμενον βάθος βορβόρου (συκοφαντιών).

Υπάρχει λοιπόν μία Ιστορία, γραφείσα χωρίς το κλειδί αυτό, συρραφείσα από τας ευρωπαϊκάς ιστορίας και γνώμας περί ημών, με ένα πνεύμα σχεδόν δουλικόν, με ένα πνεύμα μαθητικόν, το οποίον τρέμει τον Ευρωπαίον δάσκαλον. Ανθρωποι με πνεύμα εντελώς ελεύθερον δουλικών αισθημάτων προ του Ευρωπαίου, δεν επαρουσιάσθησαν εις την μελέτην της Ιστορίας.

Εθνικολαϊκισμός ό,τι αμφισβητεί την παγκοσμιοποίηση!


Γράφει ο Κώστας Μελάς

Από τη δεκαετία του 1990, όταν άρχισε να προσλαμβάνει διαστάσεις στην Ευρώπη ο οικονομικός εθνικισμός, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Το φαινόμενο έχει εξαπλωθεί και σ’ αυτό έχει παίξει καταλυτικό ρόλο η παγκοσμιοποίηση, η οποία προσδίδει υπόσταση και τροφοδοτεί την εθνικιστική ρητορική.

Σύμφωνα με τη μελέτη των Italo Colantone και Piero Stanig «Globalisation and economic nationalism», τα κόμματα της Άκρας Δεξιάς πετυχαίνουν τα καλύτερα εκλογικά αποτελέσματά τους σε περιοχές που είναι περισσότερο εκτεθειμένες στις κινεζικές εξαγωγές. Σε αυτές τις περιοχές διαπιστώνεται μια ομοιογένεια στην εκλογική συμπεριφορά των ψηφοφόρων, ανεξάρτητα από το αν κάθε ένας από αυτούς έχει υποστεί ή όχι προσωπική οικονομική βλάβη. Οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ επιβεβαιώνουν αυτό το συμπέρασμα.

Η «καλή μας» Ε.Ε. και η ώρα των αποφάσεων


Γράφει η Λία Καλλέργη

Αυτό που δεν κατάφεραν οι ναζί στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το κατάφεραν οι απόγονοι τους με το Ευρώ και την Ευρωζώνη στα χρόνια που ζούμε! Να δέσουν χειροπόδαρα τους λαούς της Ευρώπης, να τους κουμαντάρουν προς όφελος τους και να τους υποτάξουν στην απόλυτη κυριαρχία τους!

Και το χειρότερο είναι ότι στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κάποιοι «τρελοί» τους είπαν ΟΧΙ και το εννοούσαν και τα κατάφεραν να αποτινάξουν τον ζυγό… Τώρα στον Γ΄ Παγκόσμιο αρκετοί έχουν φάει το παραμύθι της «καλής κ’ αγαθής» Ε.Ε…. κι αισθάνονται και ασφαλείς μέσα σε αυτά τα δεσμά της!!!

Καλό σου ταξίδι κ. Τσίπρα στο δρόμο της Δεξιάς που διάλεξες να πας…


Γράφει ο Θανάσης Πετράκος

Συγχαίρω πραγματικά τους Τσίπρα – Κοντονή – Τόσκα και την ηγεσία της ΕΛΑΣ για τη δικογραφία με αυτές τις γελοίες κατηγορίες που σχημάτισαν κατά του Παναγιώτη Λαφαζάνη και των αγωνιστών του κινήματος κατά των πλειστηριασμών διότι:
  1. Έβγαλαν τη μάσκα του αριστερού – και πρώτα από όλους ο κ. Τσίπρας – και φάνηκε το πραγματικό τους πρόσωπο, αυτό του υπηρετικού προσωπικού των τραπεζιτών και των «κορακιών» που θέλουν να αρπάξουν την περιουσία του Ελληνικού λαού.
  2. Συγχαίρω ιδιαίτερα τον κ. Τσίπρα και για έναν ακόμη λόγο, διότι δείχνει καθαρά με αυτή τη δικογραφία της πλάκας ότι δεν τον νοιάζει πλέον το πολιτικό κόστος, αρκεί να φαίνεται, στον κ.Γιούνκερ και τη κ. Μέρκελ, ότι είναι ο πιο υπάκουος μνημονιακός πρωθυπουργός. Δεν διστάζει ακόμα και να γίνει γελοίος αρκεί να παίρνει εύσημα, πίστης και αφοσίωσης στα μνημόνια, από την τρόικα.

Η φυλακή των ευρωπαϊκών λαών


Γράφει ο Κώστας Λαπαβίτσας

Το πραξικόπημα

Η άρνηση του Ιταλού Προέδρου Σέρτζιο Ματαρέλα να δεχθεί το κυβερνητικό σχήμα που πρότειναν το Κίνημα Πέντε Αστέρων και η Λέγκα του Βορρά είναι ένα ξεκάθαρο πολιτειακό πραξικόπημα. Τέτοια απροσχημάτιστη παράκαμψη της λαϊκής βούλησης και της δημοκρατίας δεν έχει ξαναγίνει στην Ιταλία από την πτώση του Μουσολίνι το 1943.

Εξίσου εντυπωσιακό είναι το σκεπτικό του Ματαρέλα. Ο ρόλος μου, είπε, είναι να προστατεύσω τα συμφέροντα της χώρας και αυτό σημαίνει να μη θέσω σε οποιοδήποτε κίνδυνο τη συμμετοχή της στο ευρώ. Οι Ιταλοί μπορούν να έχουν όποια κυβέρνηση θέλουν, αρκεί αυτή να αποδέχεται την ΟΝΕ.

Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

H Άλωση της Κωνσταντινούπολης: Το χρονικό του τέλους μιας Αυτοκρατορίας



Γράφει ο Κώστας Μαυραγάνης

«Το δε την πόλιν σοι δούναι ουτ’ εμόν εστίν ουτ’ άλλου των κατοικούντων εν αυτή, κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών» (Απάντηση του Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου στον Μωάμεθ Β’)

29 Μαΐου 1453: μία ημερομηνία κομβικής σημασίας για την ελληνική, αλλά και την παγκόσμια ιστορία, καθώς σηματοδοτεί το τέλος της υπερχιλιετούς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας- της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που αποτελεί συνώνυμο της ιστορικής πορείας του μεσαιωνικού Ελληνισμού. Η Άλωση έχει αφήσει το δικό της ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ελληνική παράδοση, η οποία για αιώνες μετά θρηνούσε και θρηνεί το τέλος της «Ρωμανίας» και την πτώση της Πόλης των Πόλεων, που αποτέλεσε φάρο φωτός- αλλά και απόρθητο φρούριο, προπύργιο απέναντι στους εξ Ανατολών κινδύνους- εκεί που η Ανατολή συναντούσε τη Δύση, τα χρόνια που στην Ευρώπη κυριαρχούσε ο σκοταδισμός και η οπισθοδρόμηση που ακολούθησαν την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Σε Συνταγματική εκτροπή ο Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας Σ. Ματαρέλα


Γράφει ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος

Η λαϊκή εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης και η εφαρμογή των Συνταγματικών διατάξεων από τα προβλεπόμενα θεσμικά όργανα είναι πέρα από το κριτήριο του προοδευτικού, του δεξιού, του ακροδεξιού ή του αριστερού, μοναδικό κριτήριο είναι η βούληση ενός λαού να θέλει να κυβερνηθεί έτσι κι’ όχι αλλιώς.

Το άρθρου 92 του Ιταλικού Συντάγματος ορίζει ότι : » Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει τον πρόεδρο του Συμβούλιου Υπουργών, και μετά εισήγηση του τελευταίου, τους Υπουργούς«. Η διάταξη αυτή δεν αφήνει κανένα περιθώριο στον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας να έχει γνώμη για το ποιος θα είναι ο υπουργός οικονομικών, πολύ δε περισσότερο δεν είναι στη διακριτική του ευχέρεια τα κριτήρια επιλογής προσώπου για τη θέση του υπουργού οικονομικών ή άλλου υπουργού.

Ανόητες συσχετίσεις για τη βία


Γράφει ο Τάσος Παππάς


«Καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» ρωτούν κόμματα και μέσα ενημέρωσης και εγκαλούν την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό προσωπικά ότι, ενώ εκφράζουν την οργή τους όταν έχουμε κρούσματα βίας από την Ακρα Δεξιά, δεν κάνουν το ίδιο όταν υπάρχουν κρούσματα βίας από αναρχικές και αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες.

Κουβέντα βεβαίως για τη βία της ανεργίας, τη βία της φτώχειας και τη βία του κράτους – καλά, αυτό έχει το μονοπώλιο. Κατά την κρίση τους αυτή είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων και δεν έχει νόημα να προσπαθείς να την ανατρέψεις. Υποστηρίζουν, επίσης, ότι δεν δικαιούται ο Τσίπρας να το παίζει προστάτης της δημοκρατίας, γιατί έχει πολιτικά και ηθικά νομιμοποιήσει τη βία, ενώ το κόμμα του ήταν αυτό που οργάνωσε τον Δεκέμβρη του 2008 και το κίνημα των πλατειών.

Η “Εκστρατεία των Φτωχών Ανθρώπων” ξεκίνησε και φέρνει τα πάνω κάτω στην Αμερική!


Γράφει ο Γιώργος Μητραλιάς

Τα αμερικανικά ΜΜΕ δεν λένε περίπου λέξη, τα ευρωπαϊκά την αγνοούν πλήρως αλλά αυτό δεν σημαίνει και ότι η Εκστρατεία των Φτωχών Ανθρώπων δεν βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με δράσεις που υπόσχονται να φέρουν τα πάνω κάτω στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής! Και αυτές οι δράσεις που άρχισαν στις 13 Μαίου, θα κρατήσουν 40 ολάκερες μέρες, σε τουλάχιστον 41 αμερικανικές Πολιτείες, καλύπτοντας όλο το φάσμα των καταπιεσμένων και των αγώνων τους που διαμορφώνουν ένα συνολικό διεκδικητικό πρόγραμμα εντελώς γειωμένο στη σημερινή βορειοαμερικανική πραγματικότητα και συνάμα αρκούντως ριζοσπαστικό για να ανοίγει το δρόμο που οδηγεί στην ανατροπή του ίδιου του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος της χώρας!

Θα μπορούσαμε να πούμε πως όλα άρχισαν πριν ακριβώς από μισό αιώνα, το 1968, όταν ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκολοκλήρωνε τη ριζοσπαστικοποίησή του αναδεικνύοντας την ταξική διάσταση του ρατσισμού και καλώντας στη συστράτευση όλων των καταπιεσμένων ανεξάρτητα από φύλο, θρησκεία, χρώμα δέρματος, σεξουαλική προτίμηση ή εθνικότητα. Και έτσι εγένετο η πρώτη Εκστρατεία των Φτωχών Ανθρώπων που έμελλε όμως να διακοπεί βίαια και να βρει άδοξο τέλος όταν ο εμπνευστής και ηγέτης της Μάρτιν Λούθερ Κινγκ έπεφτε λίγο αργότερα νεκρός, δολοφονημένος από εκείνους ακριβώς που πανικοβάλλε η προοπτική μιας εξέγερσης των “φτωχών ανθρώπων” στη μητρόπολη του παγκόσμιου καπιταλισμού.

ΕΕ και ΔΝΤ επιβάλλουν στην Ιταλία χούντα «τεχνοκρατών»


Γράφει ο Λεωνίδας Βατικιώτης

«Το ευρώ είναι ένας ζουρλομανδύας που κατασκευάστηκε στη Γερμανία». Το Βερολίνο, συνεχίζει «δεν έχει αλλάξει την άποψή του για το ρόλο του στην Ευρώπη από την εποχή του Ναζισμού». Η συμμετοχή δε στην ευρωζώνη «περιλαμβάνει φασισμό χωρίς δικτατορία και, από οικονομική σκοπιά, μια μορφή ναζισμού, χωρίς μιλιταρισμό»! Όλα αυτά κι άλλα εξ ίσου ενδιαφέροντα γράφει κατά λέξη ο Πάολο Σαβόνα, που προτάθηκε από το λαϊκό και κεντρώο Κίνημα των Πέντε Αστέρων και την ακροδεξιά Λίγκα του Βορρά για νέος υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, στο βιβλίο του Σαν εφιάλτης, σαν όνειρο.

Ο φασισμός στην υπηρεσία των αγορών.


Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Ημέρες Οκτωβρίου 1922 ζει ξανά η Ιταλία. Τότε ο εγγυητής του Συντάγματος και ανώτατος άρχων της Ιταλίας βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουέλ ο 3ος εξαναγκάζει σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Λουίτζι Φάκτα και στις 29 Οκτωβρίου παραδίδει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον φασίστα Μουσολίνι, το φασιστικό κόμμα του οποίου διέθετε μόλις 2 κοινοβουλευτικές έδρες.

Μαζί με την εντολή παραδόθηκε στους φασίστες ολόκληρο το κράτος. Ολόκληρος ο διοικητικός μηχανισμός, ο στρατός και η δικαιοσύνη. Μαζί με όλα τα μεγάλα αστικά κόμματα, που θέλησαν έτσι να ανακόψουν την άνοδο των Σοσιαλιστών στην κυβέρνηση. Κι όλα αυτά γιατί; Για να εξυπηρετηθούν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Η μεγαλύτερη μαφία της Ευρώπης, είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση


Γράφει ο Χάρης Ζάβαλος


Χτες το βράδυ ο Ιταλός πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα, διαφώνησε στον διορισμό του ιταλού οικονομολόγου Πάολο Σαβόνα ως υπουργού Οικονομικών.

Αφορμή στάθηκε μια παλιότερη δήλωση του Σαβόνα ότι διαφωνεί (άκουσον, άκουσον) στους ατελείωτους φόρους και στην λιτότητα που επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ΕΚΤ στις χώρες της ΕΕ, άλλα στηρίζει την μείωση του δημόσιου χρέους πιστεύοντας έτσι σε μια «πιο ισχυρή και δίκαιη Ευρώπη προς όλα τα μέλη της».

Το ξήλωμα του ζουρλομανδύα του ευρώ και της ΕΕ έχει ήδη αρχίσει.


Γράφει ο Θεμιστοκλής Συμβουλόπουλος

Η Ιταλία δεν μπορεί να γυρίσει πίσω, ακόμα και αν το 2ο στη σειρά πραξικόπημα που συντελείται (το 1ο ήταν με τον Μόντι και την κυβέρνηση τεχνοκρατών), καταφέρει να κυριαρχήσει στην γείτονα.
Η άρνηση του σημερινού προέδρου Ματαρρέλλα στην τοποθέτηση του Σαβόνα για υπουργού οικονομικών, με αιτιολογία ότι είναι εχθρικός με το ευρώ, δεν χρειάζεται επεξηγήσεις.

Οι δηλώσεις του επικεφαλής των 5 αστέρων Ντι Μάιο αμέσως μετά τις εξελίξεις, είναι χαρακτηριστικές του τρόπου με τον οποίο συμπεριφέρεται η απολυταρχία του ευρωιερατείου στην Ιταλία, δίνοντας παράλληλα εξαιρετικό πλεονέκτημα στην συλλογική συσπείρωση του ιταλικού λαού.

Θα… κανόνιζαν τον Τραμπ, ε;



Γράφει ο Διονύσης Ελευθεράτος

 
Η καταρράκωση ενός ευρω- παραμυθιού

Κάτι παραπάνω από έτος παρήλθε, αλλά θαρρείς πως πέρασαν… δεκαετίες. Μοιάζει πλέον πολύ μακρινή η εποχή, κατά την οποία το διευθυντήριο της ΕΕ έδειχνε τον νεοεκλεγέντα Ντόναλντ Τραμπ, καλώντας τους υπηκόους της επικράτειάς της σε ενότητα πίσω από τα σκοροφαγωμένα λάβαρα του «ευρωπαϊκού ιδεώδους». Επιτέλους, είχε βρεθεί το «απόλυτο κακό», με το οποίο συγκρινόμενη η απόλυτη κενολογία της ευρωπαϊζουσας ρητορικής θα φάνταζε από ανεκτή έως προστατευτικά ευεργετική. Υποτίθεται…

Από τότε, τι συνέβη; Πολλά και ενδιαφέροντα. Είδαμε «θεσμικούς Ευρωπαίους παράγοντες» να κατηγορούν τον Τραμπ «χαλαρά», κατά τις μισές ημέρες της εβδομάδας, για την άρνησή του να εφαρμόσει τη Συνθήκη του Παρισιού για το κλίμα. Και κατά τις άλλες μισές, να τον αφορίζουν υπό το πρίσμα της… πρεμούρας (τους) να εφαρμοστούν πλήρως οι συνθήκες διατλαντικού εμπορίου. Ναι, αυτές που μόνο αδαείς δεν έχουν καταλάβει ότι «εγγυώνται» από κοινού καταβαράθρωση εργασίας και περιβάλλοντος.

Μνημόνια τέλος; Ας διαβάσουμε Ιστορία…


Γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

Το πραγματικό τίμημα της ελληνικής χρεοκοπίας του 1893 καταβλήθηκε μια γενιά (30 χρόνια) αργότερα: το 1922, με τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον ξεριζωμό 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων από τις προαιώνιες εστίες τους. Πριν από την καταβολή αυτού του τεράστιου από κάθε πλευρά (οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά) ιστορικού τιμήματος, το διάστημα 1893-1922 εμφανίζονται κάποιες αναλογίες με το σήμερα τις οποίες δεν είναι φρόνιμο να αγνοήσουμε.

Ποιος τελικά θα κυβερνήσει στην Ιταλία; Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Γερμανία, οι Οίκοι αξιολόγησης ή η πλειοψηφία του Ιταλικού λαού;




Γράφει ο Δημήτρης Κυπριώτης

Όταν ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας Sergio Matarella, «εξαφανίστηκε» στην κυριολεξία από τη χώρα του στα «σκοτεινά δωμάτια» των Βρυξελλών, παραμονές της κατάθεσης της επίσημης πρότασης για το σχηματισμό κυβέρνησης, υπό τον Giuseppe Conte που πρότειναν τα κόμματα της Λίγκας και των Πέντε Αστέρων, που πλειοψήφησαν στις πρόσφατες Εθνικές εκλογές, πολλοί κατάλαβαν ότι τα πράγματα δεν θα εξελίσσονταν ομαλά, αν υπήρχε διαφωνία σε πρόσωπα.

Οι φόβοι επιβεβαιώθηκαν, αφού ο ΠτΔ απέρριψε την πρόταση του υποψήφιου πρωθυπουργού, επειδή στη σύνθεση της κυβέρνησης περιλαμβανόταν στη θέση του υπουργού Οικονομικών ο Paolo Savona, ένας 80χρονος οικονομολόγος, γνωστός πολέμιος του Ευρώ!

Ο Ματαρέλα θέλει να «σώσει» την Ιταλία από τους Ιταλούς!!!


Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Αυτή τη φορά το ευρωιερατείο δεν έχει απέναντι την άπειρη κυβέρνηση Τσίπρα. Η Ιταλία, άλλωστε, δεν είναι Ελλάδα. Ο νέος πρωθυπουργός Κόντε ναι μεν δεν θέλει να πάει σε ρήξη με την Ευρωζώνη, αλλά τα δύο κόμματα που τον στηρίζουν (Κίνημα των 5 Αστέρων και Λέγκα) εμφανίζονται αποφασισμένα να εφαρμόσουν το κοινό πρόγραμμα, ακόμα και εάν χρειασθεί να έρθουν σε αντιπαράθεση με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο.

Προς το παρόν, πάντως, έδειξαν την αποφασιστικότητά τους στον τρόπο που αντιμετώπισαν την άρνηση του προέδρου της Δημοκρατίας Ματαρέλα να εγκρίνει ως νέο υπουργό Οικονομικών τον διακεκριμένο οικονομολόγο Σαβόνα. Ο Σαβόνα προτάθηκε από τον εντολοδόχο πρωθυπουργό Κόντε, μετά από πρόταση της Λέγκας και με τη σύμφωνη γνώμη των Πέντε Αστεριών. Ο Σαβόνα είναι κόκκινο πανί για το ευρωιερατείο, επειδή ασκεί κριτική στη μετάλλαξη της ΕΕ σε γερμανική Ευρώπη.

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Ο Κυρ. Μητσοτάκης κακέκτυπο των ψεύτικων υποσχέσεων Τσίπρα



Δήλωση Παναγ. Λαφαζάνη, Γραμματέα του Π.Σ. της ΛΑ.Ε.

Παν. Λαφαζάνης: O Κυρ. Μητσοτάκης, με τις ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις του, διολισθαίνει στο δρόμο Τσίπρα και σε λίγο θα έχει μεταμορφωθεί σε τέλειο κακέκτυπο του


Ο Παν. Λαφαζάνης, αναφερόμενος στις σημερινές φορολογικές εξαγγελίες του Κυρ. Μητσοτάκη, έκανε την παρακάτω δήλωση:
«Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μπροστά στα αδιέξοδα του, τα οποία δεν μπορούν να τα διασκεδάσουν οι στημένες δημοσκοπήσεις, διολισθαίνει όλο και περισσότερο στην τακτική Τσίπρα των ψεύτικων προεκλογικών – υποσχέσεων. Και είναι αναξιόπιστες και πέρα για πέρα ψεύτικες οι υποσχέσεις του Κυρ. Μητσοτάκη, διότι, με τις νεοφιλελεύθερες τροϊκανέςστρατηγικές που ακολουθεί τυφλά, είναι αδύνατον να τις υλοποιήσει.

Εγώ δεν θα βγω να «καταδικάσω τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται».


Γράφει η Ζωή Κωνσταντοπούλου


Μια επίκαιρη ανάρτηση της Ζωή Κωνσταντοπούλου στο Facebook πριν ένα χρόνο σχετική με τη βία

Εγώ δεν θα βγω να «καταδικάσω τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται».

Δεν θα το κάνω αυτό σήμερα.

Καταδικάζω σε ολόκληρη τη ζωή μου τη βία εναντίον των πολιτών και της δημοκρατίας, τη βία των Μνημονίων.

Καταδικάζω τη βία της οικονομικής δολοφονίας του λαού μας.

Τη βία της επιβολής του «Ναι σε Όλα».

Καταδικάζω τη βία του να ζεις χωρίς ρεύμα. Τη βία του να ψάχνεις να φας στα σκουπίδια. Τη βία του να σου παίρνουν το σπίτι με το πάτημα ενός κουμπιού.

Τη βία του να σου κλέβουν τους κόπους μιας ζωής.

Τη βία του να μεταναστεύεις καταναγκαστικά από την πατρίδα σου.

Τη βία του να πουλιούνται οι ακτές, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, το νερό, η ενέργεια.

Τη βία του να μην μπορείς να κυκλοφορήσεις στη χώρα σου αν δεν πληρώσεις διόδια στους νταβατζήδες.

Τη βία του να χρεώνονται τα νεογέννητα μωρά 40.000 ευρώ από την πρώτη μέρα της ζωής τους. Τη βία του να θυσιάζονται οι επόμενες γενιές στο βωμό του Χρέους.

Εκλογικός μετεωρισμός και μεταμνημονιακές ράγες


Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Με το άνετο δημοσκοπικό προβάδισμα της ΝΔ να έχει σταθεροποιηθεί, αλλά, όπως συμβαίνει πάντα με τα κυβερνώντα κόμματα, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αναζητάει απεγνωσμένα τρόπους πολιτικής αντεπίθεσης, με σκοπό να διαλύσει τη διάχυτη εντύπωση ότι η ήττα του στις επόμενες εκλογές είναι αναπόφευκτη. Όπως φαίνεται, όμως, οι δανειστές μπορεί να λένε καλά λόγια για την κυβέρνηση Τσίπρα, αλλά -προς το παρόν τουλάχιστον- δεν έχουν πράξει οτιδήποτε για να την διευκολύνουν πολιτικά.

Η αδιάλλακτη στάση του Βερολίνου δεν επιτρέπει δραστικά μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους. Ο επόμενος μήνας, πάντως, θα είναι εξαιρετικά κρίσιμος όχι μόνο για την οριστικοποίηση του καθεστώτος που θα ισχύσει στη μεταμνημονιακή εποχή, αλλά και για τις συνθήκες που θα επικρατήσουν στην πολιτική σκηνή μετά το καλοκαίρι. Υπενθυμίζουμε ότι ο Τσίπρας διεκδικούσε εδώ και ενάμιση χρόνο τον προσδιορισμό των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος, αλλά προσέκρουσε στην άρνηση του Βερολίνου. Έτσι η Ελλάδα έμεινε εκτός του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η εθνικιστική χρήση του Ολοκαυτώματος


Γράφει ο Περικλής Κοροβέσης

Ενα από τα πολλά προβλήματα που έχει η Αθήνα είναι τα αδέσποτα σκυλιά. Οχι σπάνια, για αυτοάμυνα, σχηματίζουν αγέλες και μπορούν να γίνουν εξαιρετικά επικίνδυνες. Ενίοτε μας κάνουν και εθνικώς ρεζίλι. Κατά Μαξίμου μεριά. Ενώ όλα είναι καλά προετοιμασμένα για την υποδοχή κάποιου αρχηγού κράτους, με τις λαίμαργες κάμερες να έχουν στηθεί από το πρωί, οι δρόμοι να έχουν αποκλειστεί, έτσι που να μην μπορεί να περάσει κουνούπι, ξαφνικά ένας κοπρίτης πετάγεται στη μέση και γίνεται σταρ που μόλις είχε έρθει από το Φεστιβάλ Κανών.

Η «παγκοσμιοποίηση» του ΝΑΤΟ και οι ανιστόρητοι του Λευκού Οίκου


Γράφει ο Κώστας Ήσυχος

Ο Πρόεδρος της Κολομβίας, Juan Manuel Santos, ανακοίνωσε ότι η χώρα του θα προσχωρήσει επίσημα στον Οργανισμό του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) ως «παγκόσμιος εταίρος», την επόμενη εβδομάδα.

Οι «παγκόσμιοι εταίροι» ή «εταίροι ανά τον κόσμο» είναι μια κατηγορία χωρών, οι οποίες συνεργάζονται με το NATO σε ξεχωριστή βάση εκτός των κύριων πλαισίων. Περιλαμβάνουν το Αφγανιστάν, την Αυστραλία, το Ιράκ, την Ιαπωνία, τη Δημοκρατία της Κορέας, τη Μογγολία, τη Νέα Ζηλανδία και το Πακιστάν. Ο ιστότοπος του ΝΑΤΟ περιλαμβάνει ήδη την Κολομβίαμεταξύ των «παγκόσμιων εταίρων».

Έχουμε δημοκρατία ή ένα αγελαίο σύστημα ;


Γράφει ο Πέτρος Χασάπης

Το πολίτευμα που έχουμε δεν είναι φυσικά δημοκρατία. Μόνο λίγοι πολιτικά αφελείς πιστεύουν πλέον σήμερα το αντίθετο. Στην πραγματικότητα έχουμε ένα αγελαίο σύστημα με τον μανδύα του κοινοβουλευτισμού.

Το αγελαίο σύστημα δεν απευθύνεται στη λογική. Δεν θέλει μια οργανωμένη κοινωνία ελεύθερων και υπεύθυνων πολιτών που συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων. Θέλει ασύνδετες μάζες και απευθύνεται στα ένστικτα και κυρίως στο αγελαίο ένστικτο. Εργαλεία που χρησιμοποιεί (χαρακτηριστικά του αγελαίου μοντέλου) είναι ο υπερσυγκεντρωτισμός, ο αρχηγισμός, ο ηγετισμός, η τεχνητή πολιτική πόλωση, τα κομματικά μαντριά, το διαίρει και βασίλευε, η τρομοκρατία, η βία και ο κοινωνικός αυτοματισμός.

Οι νέες μειώσεις των συντάξεων οδηγούν τους συνταξιούχους στον κοινωνικό καιάδα



Γράφει ο Δημήτρης Στρατούλης

Οι νέες ψηφισμένες από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με το νόμο 4472/2017 μειώσεις των συντάξεων από1/1/2019, τις οποίες μάλιστα έχει δεσμευτεί ότι θα εφαρμόσει σε περίπτωση εκλογής του και ο πρόεδρος της Ν.Δ Κ. Μητσοτάκης, οδηγούν σε οικονομική εξαθλίωση όχι μόνο τους συνταξιούχους αλλά την πλειοψηφία του λαού. Κι αυτό, γιατί είναι επίσημα διαπιστωμένο ότι το 50% των λαϊκών νοικοκυριών στη χώρα μας συντηρείται από τις ήδη πετσοκομμένες επί 8 χρόνια συντάξεις του παππού και της γιαγιάς, επειδή συνήθως τα παιδιά και τα εγγόνια είναι άνεργα. Όπως έχουν έλθει τα πράγματα πλέον, όποια κυβέρνηση κόβει συντάξεις είναι σαν να κόβει ανθρώπινες ζωές.

Εθνικισμός και διεθνισμός


Γράφει ο Σαράντος Καργάκος


«Ψυχῆς γάρ ἀγαθῆς πατρίς ὁ ξύμπας κόσμος»
(ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ)
«Δεν είμαι από την Σπάρτη, δεν είμαι Αθηναίος, πατρίδα μου έχω όλην την Ελλάδα· τοιουτοτρόπως εκφράζεται ο γενναίος Πλούταρχος, είναι σχεδόν δύο χιλιάδες έτη, εις ένα των συγγραμμάτων του· ημείς γεννημένοι εις πλέον ευτυχισμένην εποχήν, δηλαδή όταν η θρησκεία και η φιλοσοφία εφώτισαν, εκήρυξαν, εσφράγισαν το δόγμα της αγάπης και της ισότητος, δυνάμεθα να εκφρασθούμε με φρόνημα ακόμη υψηλότερον από το φρόνημα του παλαιού ανδρός, δυνάμεθα να ειπούμε ότι ημείς δεν είμεθα ούτε από την Ελλάδα, ούτε από την Ιταλία, ούτε από την Γερμανία, ούτε από την Αγγλία, πατρίδα έχομεν το ανθρώπινο γένος· όση γη περιαγκαλιάζει ο εύμορφος αιθέρας είναι αγαπητή μας πατρίδα».

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

Αγκαλίτσα δυο-δυο


Γράφει ο Απόστολος Αποστολόπουλος

Στον ΣΥΡΙΖΑ καίγονται βέβαια, όπως κάθε κυβέρνηση όταν πλησιάζει η ώρα της κάλπης, και κάνουν σχέδια επί σχεδίων πώς θα παραμείνουν στην, τόσο γλυκιά, εξουσία. Αλλά οι επικυρίαρχοι, ΗΠΑ/Βερολίνο/ΕΕ δεν δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την παραμονή στην εξουσία της κυβέρνησης παρά το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποδείξει ότι ευχαρίστησή του είναι να ευχαριστεί τους εταίρους και συμμάχους. Οι επικυρίαρχοι είναι σαν να βλέπουν ήδη κάτι που εμείς δεν βλέπουμε, στο κοντινό μέλλον.

Ανατροπή λιτότητας και αναδιανομή, αναγκαίος όρος για ανάπτυξη και μείωση ανεργίας


Γράφει ο Γιάννης Τόλιος

Εισαγωγή .

Η πολιτική της ακραίας λιτότητας που με μορφή Μνημονίων εφαρμόζεται σχεδόν μια 10ετία στην ελληνική κοινωνία, έχει δημιουργήσει τραγικά κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα, ακυρώνοντας ταυτόχρονα την Εθνική και Λαϊκή κυριαρχία. Η ανατροπή της συγκεκριμένης πολιτικής, αποτελεί βασικό όρο στο δρόμο της παραγωγικής ανόρθωσης της χώρας σε όφελος του λαού και την ουσιαστική μείωση της ανεργίας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (όπως και οι προηγούμενες ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), ακολουθώντας πολιτική υποταγής στις εντολές της «τρόικας» και των επιλογών της εγχώριας ολιγαρχίας, εφαρμόζουν πολιτική φτωχοποίησης του ελληνικού λαού και αρπαγής της δημόσιας περιουσίας. Ταυτόχρονα προσπαθούν με επικοινωνιακά τρυκ και αβάσιμους ισχυρισμούς να δικαιολογήσουν τις επιλογές τους, καλλιεργώντας ανεδαφικές προσδοκίες. Χαρακτηριστικό δείγμα η ομιλία του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα στη Βουλή (22.5.18), ότι «τον Αύγουστο του 2018, τα Μνημόνια θα είναι οριστικά παρελθόν για τον τόπο».!

Ανοχύρωτη χώρα


Γράφει ο Στάθης Σταυρόπουλος

Τριάντα χρόνια τη βγάλαμε θητεία στα φυλάκια. Στην άκρη της καλλιεργημένης γης, στις παρυφές της στέπας. Τριάντα χρόνια περιμέναμε τους βαρβάρους κι εκείνοι δεν έρχονταν. Όμως τίποτα δεν μας πτοούσε, ξέραμε τι ήταν οι Βάρβαροι κι έτσι στην ομίχλη του πρωινού, στην αχλύ του δειλινού και στο μυστήριο της νύχτας εμείς προσέχαμε μήπως τα όντα της στέπας φανούν.

Να γιατί ετοιμάζουν χειρότερες πολιτικές ξεπουλήματος και μαζικής εξόντωσης...


Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Ποια είναι η πραγματική εικόνα της χώρας μετά τα 8 χρόνια μνημόνια; Είναι αληθινή η εξαγγελία της κυβέρνησης για καθαρή έξοδο από το πρόγραμμα;

Η Ελλάδα δεν μπήκε στα μνημόνια λόγω κρίσης, αλλά από πολιτική επιλογή. Μια πολιτική επιλογή που δεν είχε καμιά σχέση με την κατάσταση της οικονομίας της, ούτε και των δημοσιονομικών της. Οδηγήθηκε στα μνημόνια για να μην σταματήσει να εξυπηρετεί το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος της σε βάρος των ευρωπαϊκών και εγχώριων τραπεζών.
Έκτοτε δεν αντιμετωπίζει μια οποιαδήποτε κρίση, αλλά μια σκόπιμη πολιτική εσωτερικής υποτίμησης, κατάρρευσης και εκποίησης πρωτοφανούς για τα ιστορικά χρονικά όχι μόνο της χώρας μας, αλλά παγκοσμίως. Στο παρελθόν τέτοιου είδους πολιτικές εσωτερικής υποτίμησης έχουν επιβληθεί με πόλεμο, ή με ανοικτές στρατιωτικές επεμβάσεις είτε από το εξωτερικό, είτε με χούντες.
Είμαστε η πρώτη χώρα στον κόσμο όπου επιβάλλονται αυτές οι πολιτικές με φαινομενικά ειρηνικό τρόπο. Με το εκλεγμένο κοινοβούλιο να ψηφίζει συνειδητά την μαζική εξόντωση του πληθυσμού, αλλά και τη διάλυση της χώρας. Κι αυτό ειλικρινά δεν έχει ιστορικό προηγούμενο.

Η ώρα του λογαριασμού πλησιάζει…


Γράφει ο Αντώνης Νταβανέλλος

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, άρχιζαν ξανά στο Χίλτον οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των εκπροσώπων του «κουαρτέτου» (Κομισιόν, ΔΝΤ, ΕΚΤ, ESM) και της κυβέρνησης Τσίπρα σχετικά με την 4η αξιολόγηση, τα αποτελέσματα της οποίας θα συζητηθούν στο Eurogroup της 24ης Μαΐου.

Κενό 16


Γράφει ο  Άρης Σκιαδόπουλος

Προς: Κουμουνδούρου!

Τώρα ήρθε πια η ώρα να υποστείλετε και τα λάβαρα! Δεν έχουν σχέση με τον τιμημένο αγώνα της Αριστεράς. Αυτό το κόκκινο είναι αίμα αγωνιστών… Το μολύνετε και ασεβείτε βεβηλώνετε την μνήμη τους. Παραμερίστε λοιπόν. Το απαιτούν οι νεκροί της Καισαριανής και των κολαστήριων. Αυτοί θυσιάστηκαν για ένα ΟΧΙ. Ορθώσανε το μπόι τους σε ντόπιους και ξένους φασισμούς. Άφησαν μια πολιτική διαθήκη στο Έθνος και στην Αριστερά… Έφυγαν με το κεφάλι ψηλά υπερασπιζόμενοι την τιμή της πατρίδας και της Αριστεράς αλλά και το ισχυρό δικαίωμα ενός λαού να αγωνίζεται περήφανος ακόμα κι όταν ηττάται.

Ταρακουνιέται το σαθρό Ευρωπαϊκό πολιτικό οικοδόμημα!


Γράφει ο Δημήτρης Κυπριώτης

Η Ιταλία είναι η τελευταία, μέχρι στιγμής, χώρα της ΕΕ που ταρακουνάει το Ευρωπαϊκό πολιτικό οικοδόμημα, με το σχηματισμό μιας κυβέρνησης συνεργασίας, και έχει προγραμματικό και άμεσο στόχο της την αμφισβήτηση μονομερώς της Συνθήκης της Βαρκελώνης και βάζει θέμα ακύρωσής της. Δηλαδή με λίγα λόγια, όχι μόνο αμφισβητεί, αλλά δηλώνει ότι δεν δεσμεύεται στην εφαρμογή των προβλεπομένων από την υπόψη Συνθήκη.

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Τ’ ειν’ η πατρίδα μας; Δεν είν’ οι κάμποι..είμαστε εμείς!..


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Από την στιγμή που δεχόμαστε ως νόμιμη και μόνη ηθική την κρατική βία έχουμε παραδώσει τα κλειδιά στον φασισμό,
...και έχουμε διαγράψει κάθε
πρόοδο που έκανε το ανθρώπινο γένος στο πεδίο του πολιτισμού και του ουμανισμού.

Και βία δεν είναι μόνον η καταστολή των ΜΑΤ και η τρομοκρατία του παρακράτους,
…αλλά και το κόψιμο των συντάξεων και των μισθών, οι μαζικές απολύσεις, η διαστρέβλωση της γλώσσας και των εννοιών, η παραχώρηση της νομοθετικής εξουσίας σε ξένα κέντρα αποφάσεων,
…η παραχώρηση για εκμετάλλευση σε ιδιώτες της φυσικής περιουσίας του λαού όπως είναι το νερό,
…η αλόγιστη υπερφορολόγηση και ποινικοποίηση των πάντων προκειμένου να επιβάλλονται πρόστιμα που θα οδηγήσουν σε αδυναμία πληρωμής-κατασχέσεις και πλειστηριασμούς,
…η διαπόμπευση και στοχοποίηση κάθε υγιώς σκεπτόμενου και άρα και αντιδρώντα πολίτη σαν λαϊκιστή-φασίστα-εθνικιστή.

Τρεις σφαλιάρες σε τρεις υπουργούς για αρχή


Γράφει ο Γιώργος Παπαδόπουλος – Τετράδης

Δεν έφτανε το νέο μνημόνιο 40 σελίδων που υπέγραψε προχτές η κυβέρνηση με τους δανειστές, με μέτρα λιτότητας και αφαίμαξης μέχρι αποπληρωμής των δανείων, εισέπραξε και τρεις σφαλιάρες για τις συντάξεις, τους διορισμούς και τα δημόσια έργα από την τρόικα, που την υποχρεώνει να πάρει πίσω ό,τι έχει νομοθετήσει κατά παράβαση των συμφωνημένων. Για να ξέρουμε ποιος κυβερνάει δηλαδή!

Η τσεκουράτη αυστηρότητα της τρόικας ξεκίνησε ήδη, πριν τον Αύγουστο, εξ αιτίας των λεονταρισμών του πρωθυπουργού και υπουργών, που εδώ και μέρες προαναγγέλλουν ανατροπή των συμφωνημένων σε κάθε επίπεδο, επιχειρώντας να πουλήσουν σανό στους Έλληνες για αυξήσεις, ματαίωση των περικοπών, διευκολύνσεις και ευνοϊκές ρυθμίσεις σε ομάδες πληθυσμού και άλλα ψηφοθηρικά.

Υφ’ όρον απόλυση από το Μνημόνιο και μέτρα ασφαλείας


Γράφει ο Σαράντος Θεοδωρόπουλος

Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές θα ακούμε πολλά.

Και καθώς απολυόμεθα από την απομονωτική ειρκτή των 3 ετών κατά συγχώνευση , του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, κάνοντας χρήση των ευεργετικών διατάξεων της υφ΄όρον απόλυσης θα ακούμε πολλά. Μετά τη φυλακή , δεν σε αφήνει κανένας ήσυχο, λένε κάποιοι θυμόσοφοι κατεργάρηδες που έβγαλαν πολλά χρόνια μέσα.

Οι πρώτοι είναι οι κατασταλτικές δυνάμεις , εδώ η κυρίαρχη ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οι Κεντρικές Τράπεζες της Ευρωπαϊκής Ελίτ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, γενικά οι δυνάμεις εκείνες που σε έβαλαν μέσα , σκοπεύοντας στην προστασία της αναπαραγωγής του συστήματός του. Αυτοί πλέον δεν συζητούν πόσο κίτρινο θα είναι το χαρτί που θα μας δώσουν , αλλά και πόσο βαρύ και εμφανές το «βραχιολάκι» που θα μας κρεμάσουν στον αστράγαλο. Έτσι θα είσαι και πάντα ο πρώτος υποψήφιος που θα ξαναπάει μέσα.

Καταδικάζεται η βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Κάποιοι παριστάνουν ότι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το γιαούρτωμα από το ναζιστικό μαχαίρωμα… Παριστάνουν ότι δεν μπορούν να βρουν διαφορές ανάμεσα στο γιουχάρισμα και στην αποδοκιμασία από το λιντζάρισμα, τον τραμπουκισμό και τον αγελαίο φασισμό των ταγμάτων εφόδου… Παριστάνουν ότι δεν μπορούν να δουν τι χωρίζει το πέταγμα της μπογιάς από την εκτόξευση της μπουνιάς και της κλωτσιάς του αλήτικου χουλιγκανισμού που παριστάνει την «πολιτική δράση»…

Στην ουσία: Αναπαράγουν την αθλιότητα των «δυο άκρων». Τσουβαλιάζουν άλογα με πορτοκάλια για να βγάλουν… αλογοπορτόκαλα, όπως έλεγε ο γερο-Σκαρίμπας. Συκοφαντούν λαϊκούς αγώνες βαφτίζοντας «βία» την κοινωνική αντίσταση στην βαρβαρότητα. Αξιοποιούν φρικιαστικές προβοκάτσιες (π.χ Μαρφίν), αλείβουν σαν βούτυρο στο ψωμί της γκαιμπελικής τους προπαγάνδας «ακτιβισμούς» της πλάκας, για να τα συμψηφίσουν με την κτηνωδία.

«Ενωμένοι απέναντι στους φασίστες»


Γράφει ο Μιχάλης Αριδάς

Αυτός είναι ο τίτλος ενός άρθρου που κοσμεί το διαδίκτυο μέσω μιας “έγκυρης” ιστοσελίδας και αναφέρεται στην επίσκεψη του πρωθυπουργού κ. Τσίπρα, στον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, κ. Μπουτάρη, προς συμπαράσταση για τον πρόσφατο ξυλοδαρμό που υπέστη.

Για να είναι απέναντι στους φασίστες οι κύριοι αυτοί, προφανώς οι ίδιοι θα είναι δημοκράτες. Αντίφα, δεν θα τους έλεγα…

Μάλιστα. Ο κ. Τσίπρας, που πήρε ένα ξεκάθαρο “ΟΧΙ στα μνημόνια” του Ελληνικού λαού και το μετέτρεψε μέσα σε λίγες ώρες σε “ΝΑΙ στα μνημόνια, μέχρι να σβήσει ο ήλιος”, είναι δημοκράτης. Ο κ. Τσίπρας, που κορόιδεψε όσο κανένας τους Έλληνες, πουλώντας ελπίδα, την οποία σκότωσε εν ψυχρώ λίγες μέρες αργότερα, είναι δημοκράτης. Ο κ. Τσίπρας, που έφερε το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, παραδίδοντας τη χώρα για 99 χρόνια σε ξένους, είναι δημοκράτης. Ο κ. Τσίπρας, που έφερε νόμο που ψήφισε μαζί με όλους σχεδόν, παραδίδοντας την νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία της χώρας στους ξένους… Τι να πρωτοθυμηθείς, για τα έργα του κυρίου αυτού.

Παρακμή της Δύσης και ηθική έκλειψη του Ισραήλ


Γράφει ο Στέλιος Ελληνιάδης

«Τη νύχτα της σφαγής των Παλαιστινίων, η Σιών θριαμβολογούσε για μία πρεσβεία και μία Γιουροβίζιον. Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς μια πιο στυγερή ηθική έκλειψη». Έτσι αρχίζει το άρθρο του ο θαρραλέος Gideon Levyστην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz. «Τη Δευτέρα, όταν το μέτρημα των θανάτων αυξανόταν ανησυχητικά, η Ιερουσαλήμ γιόρταζε την (αμερικάνικη) πρεσβεία και το Τελ Αβίβ χαιρόταν για τη Γιουροβίζιον… Το ισραηλινό μυαλό έχει ξεπλυθεί αμετάκλητα, η καρδιά σφραγίστηκε οριστικά. Η ζωή ενός Παλαιστίνιου δεν αξίζει πια τίποτα. Εάν 60 αδέσποτα σκυλιά σκοτώνονταν σε μια μέρα από ισραηλινούς στρατιώτες, ολόκληρη η χώρα θα ξεσηκωνόταν κραυγάζοντας. Οι σφαγείς των σκύλων θα δικάζονταν, το έθνος του Ισραήλ θα είχε αφιερώσει προσευχές στα θύματα… Αλλά τη νύχτα της σφαγής των Παλαιστινίων, η Σιών γιόρταζε και ήταν ευφρόσυνη: είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς μια πιο στυγερή ηθική έκλειψη. Ούτε είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς το αντίθετο σενάριο: 60 Ισραηλινοί σκοτωμένοι σε μια μέρα και τα πλήθη να γιορτάζουν την πρεσβεία στη Ραμάλα και να διασκεδάζουν σε μία συναυλία στο Ελ Μπιρέ επευφημώντας τη νίκη του αραβικού «Ένα αστέρι γεννιέται», ενώ οι παρουσιαστές της τηλεόρασης και οι καλεσμένοι τους χασκογελάνε κατά τη διάρκεια της ζωντανής αναμετάδοσης. Ω, αυτά τα ζώα οι Παλαιστίνιοι, ω, τα τέρατα. […]

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Σε Αργεντινή και Βραζιλία, η λατινοαμερικάνικη δεξιά στα καλύτερα της


Γράφει ο Λεωνίδας Βατικιώτης

Στο απόσπασμα του ΔΝΤ ξανά η Αργεντινή

Δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί η δήλωση του νεοφιλελεύθερου δεξιού προέδρου της Αργεντινής, Μαουρίσιο Μάκρι, έστω κι αν ξεχείλιζε σκοπιμοτήτων καθώς με αυτήν επιχείρησε να χρυσώσει το χάπι της προσφυγής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την έναρξη των συνομιλιών με τον μισητό διεθνή οργανισμό, το οποίο ειδικά στη χώρα που γέννησε το τάγκο και τον Τσε συναγωνίζεται σε δημοφιλία μόνο την …Αγγλία.

Με την βία φτιάχνουμε ήρωες χωρίς αιτία


Γράφει ο Χρήστος Χαλαζιάς

Οι αντιδράσεις αποδοκιμασίας ή βίας που παρακολουθούμε, προς τους υπηρέτες των θεσμών, ουσιαστικά οδηγεί σε μια διάσπαση της κοινωνικής συνοχής. Αυτοί που πράττουν τέτοιες κινήσεις θεωρούν ότι αποκαθιστούν την δικαιοσύνη και ότι διορθώνουν τη λειτουργία των θεσμών. Στην ουσία , εκτονώνονται μεταφέροντας τις ευθύνες τους στους εκπροσώπους που οι ίδιοι επέλεξαν. Σε κάθε κοινοβουλευτική Δημοκρατία, οι εκπρόσωποι του λαού αντανακλούν την εικόνα του συνόλου της κοινωνίας που τους επιλέγει. Είναι λίγο παράξενο να αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο, για τα δικά τους λάθη. Η λύση δεν είναι η βία ή η ηρωοποιήσει κάποιου υπηρέτη ενός θεσμού που διατελεί εν αγρία συγχύσει, και που εύκολα μπορεί να το διαπιστώσει ο πολίτης , διαβάζοντας τις διαχρονικές προκλητικές δηλώσεις του. Ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί τι συμβαίνει γύρω του, τι λένε οι ψηφοφόροι του ούτε αντιλαμβάνεται την κοινωνική οργή που παράγουν αυτά που λέει.

Ολιστικές αερολογίες


Γράφει ο Γιάννης Μακρυγιάννης

Πρέπει να πληρώνουμε πολλές αμαρτίες για να μας παιδεύουν και να μας βασανίζουν έτσι.

Να μας αναγκάζουν δηλαδή να ακούμε διάφορες ευφάνταστες λέξεις, που έχουν απλώς σκοπό την ωραιοποίηση καταστάσεων, για επικοινωνιακούς και μόνον λόγους. Με τελευταίο παράδειγμα το περίφημο «ολιστικό πρόγραμμα». Με το οποίο μάλιστα, υποτίθεται, ότι ήρθε η ώρα να… ευημερήσουν εκτός από τους αριθμούς και οι άνθρωποι! Και να ανθίσουν όλα. Πρωτίστως φυσικά η φαιδρά πορτοκαλέα.

Έκαναν ρεσάλτο στην καρέκλα με πρόσχημα την ανυπακοή για να μας εκπαιδεύσουν στην “υπακοή”


Γράφει ο Τάσος Καραγιώργος

Η κυβέρνηση του ψεύδους, της προπαγάνδας, του άκρατου λαϊκισμού, του ρεφορμισμού και της ισοπέδωσης, προσπαθεί και κοντεύει να τα καταφέρει να μας πείσει ότι η ιστορία δεν γράφεται όπως μέχρι σήμερα γνωρίζαμε, με αντίσταση, αγώνα και ανυπακοή, αλλά με την παράδοση, την απόλυτη υπακοή και την υποταγή.

* Από την ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνίας περάσαμε στη ριζοσπαστικοποίηση της εργατικής και κοινωνικής πάλης πάλης από μια λοβοτομημένη, αδίστακτη, πολιτικά επικίνδυνη και κοινωνικά ανάλγητη, εγκληματική ομάδα προθύμων.