Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

Έρχεται νέο ακόμη πιο αυστηρό πρόγραμμα μαζικής εκποίησης και περικοπών.


Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Η λήξη του τρίτου μνημονίου στις 20 Αυγούστου θα συνοδευτεί με ένα νέο ακόμη πιο αυστηρό πρόγραμμα μαζικής εκποίησης – «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» σύμφωνα με την αργκό των δανειστών και τοκογλύφων – και δραστικών περικοπών. Πρόκειται για ένα μεταμνημονιακό μνημόνιο «ενισχυμένης εποπτείας», το οποίο θα είναι αποκλειστικά ιδιοκτησία της ελληνικής κυβέρνησης.

Η Πρωτομαγιά, το αβγό και η κότα


Γράφει ο Σαράντος Θεοδωρόπουλος

Αύριο θα πάμε στην πρωτομαγιάτικη διαδήλωση. Και πολύ καλά θα κάνουμε γιατί τίποτα από όσα πόθησαν όσοι αγωνίστηκαν στο Σικάγο το 1886, στην Αθήνα το 1893 και το 1894, στη Θεσσαλονίκη το 1936, τίποτα από όσα έκαναν τους εκτελεσμένους του 1944 στην Καισαριανή να κοιτάξουν στα μάτια το θάνατο , δεν είναι δεδομένο . Ούτε το ίχνος από το ξεροκόμματο που πέταξαν κάποτε για το φόβο της εξέγερσης στους πεινασμένους δεν έχει μείνει.

► Καζάκης vs Άδωνις - Η ΘΡΥΛΙΚΗ εκπομπή (με βελτιωμένο ήχο)

Δημιουργία vs κατάθλιψη


Γράφει ο Περικλής Κοροβέσης

Ο ελληνικός Τύπος, σχεδόν στο σύνολό του, υποφέρει από έναν ενδημικό επαρχιωτισμό. Και εννοώ βέβαια τον Τύπο πανελλαδικής εμβέλειας. Αν και η Ελλάδα είναι επισήμως ευρωπαϊκή χώρα, μέλος σαφώς του ΟΗΕ, και ως εκ τούτου αναπόσπαστο τμήμα της παγκόσμιας κοινότητας. Και παρά το γεγονός ότι η χώρα μας έχει ελάχιστα περιθώρια ανεξαρτησίας, βρίσκεται, ένεκα χρέους, υπό οικονομική κατοχή -που δεν διαφέρει ουσιαστικά από την ένοπλη κατοχή- και αποτελεί οργανικό τμήμα του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ.

Όλοι οι Έλληνες κοιτάμε κατάματα την κοινωνία!


Γράφει ο Δημήτρης Κυπριώτης

ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ κοιτάμε κατάματα την κοινωνία και λέμε:

ΑΞΙΖΟΥΜΕ κυβέρνηση προσανατολισμένη στην Εθνική Απελευθέρωση της χώρας!

ΑΞΙΖΟΥΜΕ κυβέρνηση προσανατολισμένη στην επίλυση των καθημερινών και συνεχώς επιδεινούμενων συνθηκών ζωής!

Η κορυφαία πρόκληση της Πρωτομαγιάς και η κλονισμένη αυτοπεποίθηση του Λαού μας


Γράφει ο Κυριάκος Κυριακόπουλος


Είναι προφανές, πως αν δεν θέλουμε να παραμείνει και ο φετινός γιορτασμός της εργατικής πρωτομαγιάς, στα μυαλά των ανθρώπων ως μια «υποχρέωση» η οποία θα πρέπει απλώς να διεκπεραιωθεί...

Τότε θα πρέπει να μην παραμείνουμε προσκολλημένοι - και αυτή τη φορά - στο φρεσκάρισμα της μνήμης για όλα αυτά που έκαναν οι προηγούμενοι, ούτε βεβαίως σε μια γενική αφοριστική καταγγελία για το σύστημα της εκμετάλλευσης που πρέπει με τον αγώνα των λαών να ανατραπεί.

Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

The Shock Doctrine - Το δόγμα του ΣΟΚ




Αντισημιτισμός και αντικομμουνισμός


Γράφει ο Γιάννης Η. Χάρης

Από τα πλέον περίπλοκα και ακανθώδη ζητήματα που από τα μέσα του περασμένου αιώνα κατέχει -απολύτως εύλογα, αν όχι υποχρεωτικά- κεντρική θέση στην πολιτικοϊδεολογική στάση της αριστεράς, της ευρύτερης θα πω τώρα αριστεράς, αλλά και του ευρύτερου δημοκρατικού χώρου, πάντως εντεύθεν της δεξιάς και, προφανέστατα, της ακροδεξιάς, είναι η διάκριση, τα όρια, ανάμεσα στην κριτική απέναντι στην πολιτική του κράτους του Ισραήλ, στο ίδιο το κράτος του Ισραήλ, και τον αντισημιτισμό.

Οι πεθαμένοι δεν πληρώνουν χρέη


Η χρεοκοπία, η στάση πληρωμών δεν μπορεί να δαιμονοποιείται, αφού αποτελεί συνηθισμένη διεθνή πρακτική για πολίτες,επιχειρήσεις και κράτη. Σε περίπτωση υπέρογκων χρεών,οι δανειστές μπορεί να εισπράξουν μέρος των δανείων τους, μόνο αν δώσουν τη δυνατότητα στο υπερχρεωμένο να απαλλαγεί από μεγάλο μέρος του δυσβάσταχτου φορτίου των υπέρογκων χρεών. Όπως έχει ειπωθεί χαρακτηριστικά από τον τ. πρόεδρο της Αργεντινής Νέστορα Κίρχνερ “οι πεθαμένοι δεν πληρώνουν χρέη”.Μέσα στην ευρωζώνη,δεν επιτρέπεται κούρεμα και συμφέρουσα για το δανειζόμενο ρύθμιση χρεών. Αυτό πρέπει να έχει γίνει ήδη κατανοητό από τα αποτελέσματα των διάφορων Eurogroup για τη χώρα μας και ιδιαίτερα από το πιο πρόσφατο.

Καληνύχτα σας κύριοι


Εκ της διευθύνσεως

Η έλλειψη σοβαρότητας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει χτυπήσει κόκκινο .
Ο "σύντροφος" που έζησε δύο ολόκληρα χρόνια στο Αιγάλεω , με ύφος αντιστασιακού ( έστω και κατά φαντασίαν ) , μας δήλωσε σε αναρτήσεις του στα social media :


Τουρκία: Σε ρόλο “Πορθητή” ο Ταγίπ Ερντογάν



Γράφει ο Κώστας Ράπτης

Μέσα πάει καλά. Ή τουλάχιστον καλύτερα από τους αντιπάλους του. Αυτό, άλλωστε, είναι το κυριότερο όπλο του τα τελευταία χρόνια, οπότε η αυτοτελής δυναμική της εξουσίας του μοιάζει να έχει εξαντληθεί.

Στον πάγο οι μεταρρυθμίσεις του Μακρόν


Γράφει ο Λεωνίδας Βατικιώτης 

Επί της ουσίας, το σχέδιο του γάλλου προέδρου για την μεταρρύθμιση της Ευρώπης και δη της ευρωζώνης είχε απορριφθεί πολλές μέρες πριν την επίσκεψή του στο Βερολίνο, ακόμη και πριν την ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο, την Τρίτη 17 Απριλίου.

Το «δέντρο» των φρεγατών


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος


Η κυβερνητική αστειότητα όπως αυτή εκδηλώθηκε στο θέμα με τις γαλλικές φρεγάτες ανέδειξε το «δέντρο». Πίσω, όμως, από το «δέντρο» υπάρχει το «δάσος» των εξοπλισμών.

Οπαδός του «Ελληνοτουρκισμού» ο Βαρουφάκης – Θέλει να καταργηθούν τα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας


Ο Γιάνης Βαρουφάκης συμμετείχε σε φιλοευρωπαϊκή διαδήλωση στη Ρώμη με αίτημα «για μία καλύτερη Ευρώπη», στο περιθώριο των εορτασμών της 60ης επετείου από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης.

Ορατότης… μηδέν – Πώς εξελίχθηκε σε θέατρο του παραλόγου η υπόθεση των ελληνικών εξοπλισμών



Γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

Ήταν αρκετή η (απίστευτη, όπως εξελίχθηκε) υπόθεση με τις γαλλικές φρεγάτες για να μετατρέψει τους κυβερνώντες και τον στόμφο με τον οποίον εμφανίζονται σε καρικατούρες. Πέρα απ’ το γελοίο, αυτή η ιστορία, με τις φρεγάτες που οι Γάλλοι πρόεδροι από την εποχή του Σαρκοζί μέχρι σήμερα προσπαθούν να πασάρουν στις ελληνικές κυβερνήσεις, είναι ωφέλιμη διότι οδηγεί σε κάποια συμπεράσματα τα οποία -μέρες που είναι- καλό είναι να τα έχουμε κατά νου:

Το πρωτογενές πλεόνασμα και ο… Καυσοκαλυβίτης


Γράφει ο Όθωνας Κουμαρέλλας

Πέρασε ο καιρός. Οκτώ χρόνια είναι πολλά!

Τα μνημόνια, όσο κι αν μας γίνανε συνήθεια, πάλιωσαν, κοντεύουν να σαπίσουν. Δεν πείθουν πια κανέναν. Πέρα από το γεγονός ότι αποτελούν ένα κακό σπυρί για τη «δημοκρατική» και «προοδευτική» Ευρώπη. Ένα κακό παράδειγμα που μπορεί να οδηγήσει πολλούς άλλους λαούς, όχι μόνο σε δεύτερες σκέψεις, αλλά πολύ κακές σκέψεις γι’ αυτήν εδώ την «Ευρώπη» και τους κουμανταδόρους της.

Νομπελίστες οικονομολόγοι κατά του ευρώ


Το 1946, ο επιστημονικός συντάκτης των New York Times William Lorens, κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ γιατί είχε δήθεν αποκαλύψει ότι, δεν υπήρχε ραδιενέργεια στις ισοπεδωμένες από την ατομική βόμβα πόλεις της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι. Αργότερα μαθεύτηκε πως ήταν έμμισθος του Πενταγώνου. Σήμερα οι διάδοχοι του Λόρενς έχουν πολλαπλασιαστεί και αναβαθμιστεί, αφού οι χαλκευμένες ειδήσεις έχουν αναγορευτεί πλέον σε κύριο προϊόν της στρατευμένης στα αφεντικά αργυρωνητης δημοσιογραφίας.

Εποχή στο γύψο


Γράφει ο Στάθης Σταυρόπουλος

Πανηγύριζε χθες η «Αυγή» για την κανονικότητα που επιτέλους θα αποκτήσει η Ελλάδα ως χώρα μετά τα μνημόνια, την επόμενη ημέρα!

Ποια κανονικότητα; των 3.500 πλειστηριασμών τον μήνα;

Ποια κανονικότητα; της προνομοθετημένης μείωσης των συντάξεων και του αφορολογήτου. Η μόνη κανονικότητα που θα απολαύσει αυτή η χώρα είναι η κανονικότητα του προτεκτοράτου. Δηλαδή η αγωνία του μισθωτού καθώς βλέπει τον μισθό του να τελειώνει στις 15 του μηνός.

Φρεγάτα μου πανέμορφη..


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

"Φρεγάτα μου πανέμορφη, φρεγάτα μου πανώρια,
..σε βλέπουν και ζηλεύουνε τα άλλα τα βαπόρια."

Αμ πώς;
Τ' άκουσες πολί μου; Είναι να μη δούνε γυναίκα όμορφη, έξυπνη, μορφωμένη, νοικοκυρά,
..και προπαντός με πολιτικό λόγο,
..κι αμέσως να την
γλωσσοφάνε.

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Η Δύση και ο ελληνικός δρόμος


Γράφει ο Γιώργος Κοντογιώργης 

Η Πολιτεία που επικράτησε στην Ευρώπη, αρχικά ως απολυταρχία/κρατική δεσποτεία και στη συνέχεια με το προσωνύμιο του κράτους-έθνους, ταξινομείται από το νεοτερικό άνθρωπο στις δημοκρατίες. Η κοσμοσυστημική γνωσιολογία την ορίζει ως μια εκλόγιμη μοναρχία με ισχυρή ολιγαρχική θεμελίωση. Επικράτησε στη Δύση ως φυσική συνέπεια της μετεξέλιξης των κοινωνιών της από τη φεουδαρχία στον πρώιμο ανθρωποκεντρισμό.

Κατά τούτο, η Πολιτεία αυτή υπήρξε πλήρως συναρμοσμένη με την εξελικτική σημειολογία των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Αποτέλεσε, γι’ αυτές μια αδιαμφισβήτητη πρόοδο στο μέτρο που, είτε ως φιλελευθερισμός είτε ως σοσιαλισμός, έσυρε τις κοινωνίες στην απελευθέρωση. Στις χώρες της μετάβασης, η Πολιτεία αυτή εξακολουθεί να είναι εναρμονισμένη με το διατακτικό της ολιγαρχικής τάξης και να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις μεταλλάξεις της. Είναι επομένως ολιγαρχική στις πολιτικές της. Διαθέτει, ωστόσο, ακόμη ένα κανονιστικό περιβάλλον που επιτρέπει στην κοινωνία να διαλέγεται μαζί της, με πρόσημο την κοινωνική συνοχή.

Ο Σπύρος Μουστακλής και ο υπάνθρωπος Παττακός



Σαν σήμερα, στις 28 Απριλίου 1986, έφυγε από τη ζωή ο Σπύρος Μουστακλής.

Ο Σπύρος Μουστακλής ήταν ένας από τους αξιωματικούς που αντιστάθηκαν στην πράξη στη χούντα, «πληρώνοντας» με άγρια και φρικτά βασανιστήρια για 47 μέρες και νύχτες με τραγικά αποτελέσματα για την υγεία του.

Τα χρυσαυγίτικα «σχολεία» του δοσιλογισμού

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Ορισμένα φασιστο-κωλόπαιδα, με αφορμή το άρθρο μας στον «Ημεροδρόμο» για την είσοδο των ναζί στην Αθήνα στις 27 Απρίλη 1941 (http://www.imerodromos.gr/kalyva-me-kalyva-spiti-me-spiti-…/), νόμισαν ότι βρήκαν την αφορμή να εκτοξεύσουν το γνωστό γκαιμπελισμό. Τι λέει ο γκαιμπελισμός; Οτι οι κομμουνιστές τήρησαν – τάχα – «ουδέτερη» στάση απέναντι στους ναζί όταν αυτοί επιτέθηκαν στην Ελλάδα και πως η αντίσταση των κομμουνιστών ξεκίνησε μόνο όταν οι χιτλερικοί επιτέθηκαν εναντίον της Σοβιετικής Ενωσης…

Τα περί «αυστηρής εποπτείας» του Τσακαλώτου και η παραδοχή ενός νέου «αφανούς» μνημονίου



Τα όσα περί «αυστηρής εποπτείας» τέσσερις φορές τον χρόνο ομολόγησε ο Ευκλ. Τσακαλώτος συνιστούν ένα νέο «αφανές μνημόνιο» για να «καθησυχάσει» τις «αγορές» και να αποφύγει ένα νέο εμφανές μνημόνιο που θα συνδεόταν με την αναπόφευκτη τότε «πιστοληπτική γραμμή στήριξης».

«Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει τελειώσει μόνο αν δεν ζεις εκεί»


Εκ της διευθύνσεως, 

Δυσκολεύομαι πραγματικά να βρω ακριβέστερη περιγραφή της κατάστασης στην Ελλάδα από τον τίτλο του άρθρου του Matt O'Brien στην Washington Post : «Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει τελειώσει μόνο αν δεν ζεις εκεί» .

Το μέτρο της ελληνικής παρακμής


Γράφει ο Κώστας Λαπαβίτσας


Η οικονομική προοπτική της Ελλάδας έχει γίνει πολύ καλύτερη μετά από δέκα χαμένα χρόνια, μας ανακοίνωσε η Γουόλ Στριτ Τζέρναλ σε εκτενές άρθρο της, στις 24 Απριλίου. Υπάρχει επιτέλους, μας λέει, προσδοκία ανάπτυξης για τη χώρα. Κι αυτό γιατί μια σειρά από αισιόδοξους Έλληνες επιχειρηματίες, μικρούς και μεγάλους, δήλωσαν στην έγκριτη εφημερίδα ότι τα πράγματα αλλάζουν και οι συνθήκες βελτιώνονται.

Αριστεριστές


Αριστεριστές είναι οι υπέρ-επαναστάτες που έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:

Κατηγορούν όλους τους άλλους είτε για ρεφορμισμό είτε για αναποτελεσματικότητα ενώ οι ίδιοι δεν στερούνται τίποτα από τα δυο.

Θεωρούν τους εαυτούς τους ως επαναστάτες χωρίς ποτέ να έχουν καμία ουσιαστική-πραγματική σχέση με το ...σπορ. Βασικά είναι κατα φαντασίαν επαναστάτες με ονειρώξεις για την έφοδο στα χειμερινά ανάκτορα.

Οι ενέργειες τους, έχουν πάντα πολλαπλάσια αποτελέσματα στο εσωτερικό τους σε σχέση με την κοινωνία.

Η πολιτική τους δράση και λόγος, κυριαρχούνται από το φοβικό σύνδρομο, μην τους πει κάποιος έτερος αριστεριστής ρεφορμιστές ή πουλημένους. Για τον λόγο αυτό, τα 2/3 οποιοδήποτε κειμένου είναι μια σειρά απο καταδίκες στον Κ.Τ.Π. & όρκους πίστεως στο κατα Λένιν ευαγγέλιο.

Κι ο χαβαλές τον χαβά του…


Γράφει ο Στάθης

Ποιος είναι αυτός ο Κριμιζής και πάει να κάνει ρόμπα τον κ. Νίκο Παππά; Κατ’ αρχάς ο κ. Νίκος Παππάς είναι ρόμπα ρόμποκοπ! Δεν παθαίνει τίποτα, δεν ιδρώνει τ’ αυτί του, είναι εφτάψυχος (όπως οι γάτοι Ιμαλαΐων). Κι ύστερα, τι πάει να πει το ότι ο κ. Κριμιζής έστειλε το Βόγιατζερ 1 και το Βόγιατζερ 2 στο διάστημα; εδώ ο κ. Παππάς έχει στείλει στην ξενιτιά 500.000 Ελληνάκια (μαζί με τη Ν.Δ.) και στον διάολο 2.000.000 Έλληνες που δεν έχουν να φάνε ούτε βουλγάρικο ψωμί. 

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018

Ζητείται ένστικτο αυτοσυντήρησης


Γράφει ο Παναγιώτης Ήφαιστος

Το διεθνές δίκαιο, οι διεθνείς θεσμοί, ο ΟΗΕ και κάποιες Συμβάσεις υποχρεωτικών για τους συμβαλλόμενους προνοιών (με την έννοια ότι τις ενσωματώνουν στο εσωτερικό δίκαιο) είναι μεγάλη κατάκτηση του πολιτικού πολιτισμού των ανθρώπων. Πόρρω απέχουν βέβαια από την ισχύ ανάλογων και αντίστοιχων προόδων του πολιτικού πολιτισμού του κλασικού διαπολιτειακού συστήματος.

Κοινωνικό σύστημα ή κίνημα ηθικής ανάπλασης;


Γράφει ο Κώστας Μελάς

Ένα ζήτημα που αποτέλεσε αντικείμενο πολλαπλής διαμάχης στη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων, ήταν το εάν και κατά πόσο ο σοσιαλισμός είναι ένα κίνημα ηθικής ανάπλασης, ή αποτελεί μια προοπτική ανάπτυξης της ίδιας της κοινωνίας που στηρίζεται στην επιστημονική της ανάλυση. Πρόκειται για τη γνωστή διαμάχη ανάμεσα στον “ηθικό σοσιαλισμό” και τον “επιστημονικό σοσιαλισμό”, ανάμεσα στον νεοκαντιανισμό και τον μαρξισμό, ανάμεσα στα επηρεαζόμενα από τον Καντ ρεύματα του σοσιαλισμού, όπως είναι ο αυστρομαρξισμός και η μαρξιστική συνέχεια του Χεγγελιανισμού.

Το πείραμα του Μίλγκραμ και η ανοσία των Ελλήνων απέναντι στους βασανιστές του


Γράφει ο Θεόδωρος Κατσανέβας

Το περίφημα πείραμα του Στάνλεϋ Μίλγκραμ που έγινε το 1961, φώτισε το φαινόμενο της υπακοής στην εξουσία,όπως έχει αναδειχτεί σε διάφορες φάσεις της παγκόσμιας ιστορίας και ειδικότερα σε αυτήν της Ναζιστικής Γερμανίας. Πως είναι δυνατόν κανονικοί άνθρωποι να υπακούουν σε παράλογες και συχνά απάνθρωπες εντολές ; Προφανώς κάτι ανάλογο ισχύει και σήμερα στη χώρα μας με την αποδοχή του απάνθρωπου δόγματος του”πάση θυσία στο ευρώ”, που επιβάλλει η εδώ εξουσία με το βαρύ πυροβολικό των ελεγχόμενων ΜΜΕ.

Καλύβα με καλύβα, σπίτι με σπίτι!


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος


Ήταν 27 Απρίλη 1941, σαν σήμερα, όταν τα γερμανικά στρατιωτικά τμήματα μπαίνουν στην Αθήνα. Ο λαός «υποδέχεται» τους ναζί κατακτητές παραμένοντας ερμητικά κλεισμένος στα σπίτια του. Η πρωτεύουσα είναι μια έρημη πόλη.

Το καθεστώς ως δομημένο σύστημα εξουσίας και οι Μαγελάνοι της πολιτικής ρηχότητας


Γράφει ο Κυριάκος Κυριακόπουλος


Το επικίνδυνο μείγμα των αδιεξόδων στο οποίο εγκλωβίζεται η πατρίδα μας, δεν είναι μονοδιάστατο. Είναι εξόχως πολυπαραγοντικό, και με αυτή την έννοια, η «επιτυχής» κατά τους χορογράφους ολοκλήρωσή του, προϋποθέτει μεταξύ άλλων και μια κοινωνία που θα παραμείνει καθηλωμένη στο δέος του «ανέφικτου»…

Είναι λοιπόν φανερό, πως η προσφυγή στην αρλουμπολογία, και στη λαγνεία των κραυγών, δεν αποτελεί μονάχα μια προσφιλή μέθοδο για όλους αυτούς που παραδέρνουν στην πολιτική ρηχότητα των «Μαγελάνων» που ανακάλυψαν την πολιτική μετά το Καστελόριζο.

Απειλή στο Αιγαίο !!


Γράφει ο Δημήτρης Κυπριώτης

Δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, πέραν της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, θέμα τεχνικό που μπορεί να επιλυθεί κάλλιστα από την προσφυγή της Τουρκίας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, μια ενέργεια όμως που αποφεύγει να κάνει η Τουρκία συστηματικά για πολλά χρόνια.

Μεταξύ των δύο «συμμάχων» και γειτονικών κρατών, αυτό που υπάρχει πέραν της παραπάνω διαφοράς, είναι μόνο οι τουρκικές βλέψεις σε βάρος της Ελλάδας και αυτό που επιδιώκεται από την Τουρκία είναι η μοιρασιά του Αιγαίου!!

Σκέψεις πάνω στο κάλεσμα της Λισαβόνας και την Κοινή Διακήρυξη Podemos, Bloco, Ανυπότακτης Γαλλίας


Εκ της διευθύνσεως

Δυστυχώς  το όνειρο την Ενωμένης Ευρώπης των λαών έχει ξεφτίσει οριστικά. Ο νότος και ιδιαίτερα η πατρίδα μας έχει καταντήσει εταίρος β διαλογής και αποικία χρέους . Σέβομαι απόλυτα τους υπογράφοντες του καλέσματος της Λισαβόνας και δεν κάνω δίκη προθέσεων . Φοβάμαι όμως ότι η ρομαντική επιμονή στη διάσωση του νεοφιλελεύθερου μορφώματος της ΕΕ απέχει από τα δικαιώματα των πολιτών της και δημιουργεί αναχώματα στην περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση τους . Ακόμα χειρότερα οδηγεί ένα κομμάτι σε πιο επικίνδυνα φασιστικά μονοπάτια. Μόνη διέξοδος η διάλυση της ευρωζώνης και της ΕΕ και η δημιουργία μιας πραγματικής κοινότητας με επίκεντρο των άνθρωπο όταν οι συνθήκες πραγματικά το ευνοούν.

          «Τώρα ο Λαός! Για μια επανάσταση των πολιτών στην Ευρώπη»
                                         Το κάλεσμα της Λισαβόνας

Κοινή Διακήρυξη των Podemos (Pablo Iglesias,Ισπανία), Bloco de Esquerda (Catarina Martins, Μπλόκο της Αριστεράς, Πορτογαλία) και France Insoumise (Jean-Luc Melenchon, Ανυπότακτη Γαλλία).

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

Ο Γιούνκερ ίδρωσε…


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος


Τα κόκκινα χαλιά του μεγάρου Μαξίμου, του προεδρικού Μεγάρου και της Βουλής στρώθηκαν σήμερα για τον φιλέλληνα Ζαν Κλωντ Γιούνκερ.

Πρόκειται γι αυτή την εξέχουσα μορφή της ευρωπαϊκής και διεθνούς πολιτικής που έχουμε την μεγάλη τιμή να δηλώνει ότι θεωρεί την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα του.

Φυσικά η Ελλάδα και ο λαός της είναι εκπαιδευμένοι ανά τους αιώνες στον φιλελληνισμό. Δεν ξεχνάμε προηγούμενους μεγάλους φιλέλληνες από τον Τρούμαν μέχρι τον Λόρδο Ελγιν.

“Πίσω είχε η Αχλάδα ουρά”


Γράφει ο Τάσος Καραγιώργος

Η γαλέρα του Τσίπρα και της παρέας του με τον ψευδεπίγραφο τίτλο της αριστεράς, είχε τελικά πίσω την ουρά και αποδείχτηκε πειρατικό που στην ουρά, έκρυβε τον όλεθρο και τη καταστροφή, αλλά το αντιληφθήκαμε αργά, όταν πλέον είχε γίνει το ρεσάλτο και κανείς δεν μπορούσε να ανακόψει την επέλαση των βαρβάρων.

Και ενώ με το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε χτες στο κοινοβούλιο από τους πιο πιστούς και υπάκουους υπηρέτες ‘’των θεσμών’’, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για το οριστικό ξεπούλημα της μεγαλύτερης και στρατηγικότερης εθνική σημασίας επιχείρησης του τόπου, της ΔΕΗ, ακόμα εμείς περιμένουμε να οδηγηθούν στον εισαγγελέα όσοι έβαλαν η θα έβαζαν την υπογραφή τους στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, όπως μας διαβεβαίωνε από τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Ο «γύψος» ως καλούπι για… μνημόνια


Γράφει ο Διονύσης Ελευθεράτος


Ήταν σαν σήμερα, 22 Απριλίου. Το 1970. Δίκην… κεράσματος σε παρατεταμένο εορτασμό για την τρίτη επέτειο του πραξικοπήματος, οι «εθνοσωτήρες» προσέφεραν στην οικονομική ελίτ της χώρας κάτι που διακαώς επιθυμούσε σημαντικό τμήμα της: την κατάργηση του -θεσμοθετημένου διεθνώς- οκτάωρου εργασίας σε σειρά επιχειρήσεων.

Η κραυγή της Γκουέρνικα


Γράφει η Σοφία Χουδαλάκη

Η πρώτη μορφή στον πίνακα του Πικάσο, ξεκινώντας από αριστερά, είναι μια γυναίκα που στα χέρια της κρατά το νεκρό της παιδί. Το κεφάλι της στραμμένο στον ουρανό και η κραυγή της τόσο δυνατή που την ακούει κανείς μέχρι σήμερα. Στην πορεία των χρόνων η οδύνη και ο σπαραγμός της έχει ενωθεί με εκατομμύρια άλλες οδύνες, άλλες μανάδες, άλλους σπαραγμούς. Τούτη η μάνα δεν είναι πια η γυναίκα της Γκουέρνικα, είναι η γυναίκα της Συρίας, είναι η γυναίκα της Παλαιστίνης, της Υεμένης, της Ουκρανίας, του Βορρά και του Νότου, της Ανατολής και της Δύσης.

Το «καταματωμένο» πλεόνασμα του ΣΥΡΙΖΑ ως νέο success story


Γράφει η Βασιλική Σιούτη


Πως καταφέρνουν να πετύχουν εκεί που οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ απέτυχαν, καυχήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας τη Δευτέρα στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος στην ολοκλήρωση του μνημονιακού προγράμματος που επέβαλαν οι δανειστές.

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

Πόσοι αιώνες, αγώνες και καταστροφές χρειάστηκαν για τη δημοκρατία δυτικού τύπου;


Γράφει ο Στέλιος Ελληνιάδης


Από την εποχή του Μοντεσκιέ (1689-1755) και του Ζαν-Ζακ Ρουσσώ (1712-1778), χύθηκε πολύ αίμα, ασκήθηκε πολύ μεγάλη τρομοκρατία, εξοντώθηκαν αμέτρητα εκατομμύρια άνθρωποι μέχρι να φορμαριστεί η σύγχρονη μεταπολεμική αστική δημοκρατία, η αντιπροσωπευτική, η φιλελεύθερη και νεοφιλελεύθερη… Από τα πρώτα κοινοβούλια των ελίτ στην Αγγλία πέρασαν πολλές εκατοντάδες χρόνια μέχρι να καθιερωθεί η καθολική χωρίς αποκλεισμούς ψήφος και η διάκριση των εξουσιών, αλλά και η κατάργηση της δουλείας και της δουλοπαροικίας. Αλλά κι όταν επιταχύνθηκε αυτή η διαδικασία, από τον 18ο αιώνα μέχρι τα μέσα του 20ου, η αστική δημοκρατία προχωρούσε πόντο-πόντο και μόνο με αιματηρές επαναστάσεις, αγώνες, θυσίες και μαρτύρια, γίνονταν σημαντικά βήματα προόδου, με πολλά πισωγυρίσματα και αλλεπάλληλες ήττες.

Αναφέρσου, ρε!…



Γράφει ο Διονύσης Ελευθεράτος

Από τον Παναμά του ’89
ως την… τύπισσα του SkyNews


Δεκέμβριος 1989 στον Παναμά, κατά τις ημέρες της στρατιωτικής εισβολής των ΗΠΑ. Αμερικανοί στρατιώτες σκότωσαν τον Χουάντσου Ροντρίγκεζ, φωτορεπόρτερ της ισπανικής εφημερίδας El Pais. Πιθανότητα «λάθους»; Ούτε μία στο εκατομμύριο. Όπως είχε γράψει η απεσταλμένη της εφημερίδας, η Μαρούχα Τόρες, οι πεζοναύτες γνώριζαν τη δημοσιογραφική ιδιότητα των ανθρώπων, τους οποίους τελικά έκαναν στόχους (από θαύμα δεν σκοτώθηκαν κι άλλοι). Μάλιστα ένα τανκ κανονιοβόλησε το ξενοδοχείο, στο οποίο διέμεναν! Το μήνυμα σαφές: ο Τύπος έπρεπε να μείνει μακριά. Να μην αποτυπώσει, να μην γνωστοποιήσει όσα ήδη γίνονταν ή επρόκειτο να γίνουν. Ούτε τον ανηλεή βομβαρδισμό των λαϊκών συνοικιών της Πόλης του Παναμά , ούτε τις συνθήκες υπό τις οποίες σκοτώθηκαν 4.000 άνθρωποι.

Συριακή κρίση και πυρηνική στρατηγική


Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος


Οι σχέσεις μας είναι σήμερα σε χειρότερη κατάσταση απ’ ότι στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, οπότε υπήρχαν τουλάχιστο κανάλια επικοινωνίας, είπε στο BBC ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ.

Εικοσιπέντε χρόνια μετά το υποτιθέμενο τέλος του Ψυχρού Πολέμου, με τις υπογραφές των μεγάλων συμφωνιών ελέγχου των εξοπλισμών όπως η INF και οι START, η διεθνής κατάσταση μοιάζει πιο επικίνδυνη από ποτέ άλλοτε.

Η σκοτεινή «συνωμοσία» της χρεοκρατίας

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ ως βασικοί ένοχοι του σκανδάλου της ελληνικής χρεοκοπίας


του Όθωνα Κουμαρέλλα


Μολονότι ήδη από το 1997 όταν προετοιμάζονταν η ένταξη της χώρας μας στην ΟΝΕ κάποιο λίγοι «γραφικοί» προειδοποιούσαμε για τα ολέθρια αποτελέσματα που θα συνεπάγονταν για τη χώρα μας αυτή η ένταξη, ουδείς άλλος έδινε σημασία. Το σύνολο σχεδόν των πολιτικών δυνάμεων, αλλά και των ίδιων των πολιτών, μεθυσμένο από την προοπτική μιας υποσχόμενης σύγκλισης με τα ισχυρά κράτη της Ευρώπης και τον περίπου αναπόδραστο ευδαιμονισμό που αναμένονταν, ούτε καν ήθελε να ακούσει τις λίγες φωνές της λογικής.

Αναξιόπιστο σκιάχτρο η δικτατορία


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Αν έχουμε ψυχραιμία και αυτοσεβασμό, αξίζει να τολμήσουμε το ερώτημα:

Το Σύνταγμα στη χώρα μας, το «δημοκρατικό» πολίτευμα που με το Σύνταγμα θεσμοθετείται, κατοχυρώνει κυρίως ελευθερίες και δικαιώματα των πολιτών ή κυρίως την αυθαιρεσία και ασυδοσία των επαγγελματιών της εξουσίας; Ένας επαναστατικός εκσυγχρονισμός του Συντάγματος (ρεαλιστική «επανίδρυση του κράτους») θα προκαλούσε τη δυσαρέσκεια των πολιτών ή την οργισμένη και λυσσαλέα αντίδραση των κομμάτων;

Δεν είναι φιλειρηνική πρόκληση αλλά αναβαθμισμένο πολεμικό τελεσίγραφο


Γράφει ο Κυριάκος Κυριακόπουλος

Ούτε «κλάδος ελαίας»… Ούτε «επίθεση Ειρήνης»… Ούτε βεβαίως και «αιφνίδια μεταστροφή» της Τουρκικής επιθετικά αναθεωρητικής στρατηγικής υπήρξε, γι’ αυτό και δεν επιτρέπεται να αντιμετωπίζονται αφελώς οι τελευταίες δηλώσεις Ερντογάν, οι οποίες περιπλέκουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση…

Προς αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό

Επιχειρείται να στηθεί νέος διπολισμός ενόψει αλλεπάλληλων εκλογών


Γράφει ο Ρούντι Ρινάλντι

Τις τελευταίες μέρες, μόλις ο Ερντογάν ανήγγειλε τις εκλογές, το ελληνικό πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ έκαναν άλλη μια προσπάθεια επιστροφής στην «κανονικότητα»: οικονομία, ΔΝΤ, χρέος, φορολογικές δηλώσεις, έξοδος από τα μνημόνια, μνημονιακή παρακολούθηση και άλλα αυτού του μήκους κύματος. Η αλήθεια είναι ότι από την ημέρα που ο Τσίπρας μίλησε για «παράθυρο ευκαιρίας» ώστε να προωθήσει την αμερικάνικη «παραγγελιά» για την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ με συνοπτικές διαδικασίες, δηλαδή από τις γιορτές των Χριστουγέννων μέχρι σήμερα, δεν έχει περάσει ούτε μία μέρα που τα εθνικά ζητήματα να μην προκαλούσαν αμηχανία, πονοκεφάλους, προβλήματα σε ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο. Το πεδίο της «εξόδου» ή της «μεταμνημονιακής παρακολούθησης» (κυβέρνηση) και της «τήρησης των δεσμεύσεων της χώρας» με άλλη πολιτική (αξιωματική αντιπολίτευση) είναι ιδιαιτέρως βολικό, ιδίως όταν είναι «χωρίς πεζοδρόμιο».

Ματζικέρτ


Γράφει ο Στάθης


Πού το θυμηθήκαν το Ματζικέρτ οι Τούρκοι; (ίσως να το θυμήθηκαν επειδή το έχουμε ξεχάσει εμείς)…
Βεβαίως, είναι πολιτικώς ορθό να μην υπενθυμίζουμε στους εαυτούς μας οικεία κακά – κάτι τέτοια προκαλούν ρυτίδες. Περισυλλογής και προσπάθειας.

Καλόν όμως είναι, για όσους Έλληνες ενθυμούνται το Ματζικέρτ, να θυμούνται και το Μυριοκέφαλο.

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Μνημόνια: Αν-έξοδος εμπαιγμός!


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Αυτοί μου μας έβαλαν και μας κρατούν στα Μνημόνια τσακώνονται μεταξύ τους για το αν η «έξοδος» από αυτά θα είναι «καθαρή» ή όχι. Βέβαια γνωρίζουν ότι η «έξοδος» – για την οποία αυτοί μιλούν – δεν θα είναι ούτε «καθαρή», ούτε «βρώμικη». Γιατί πολύ απλά δεν πρόκειται να υπάρξει.

Καθαρή έξοδος απ’ τις ψευτο-ιδεολογίες...



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Δηλαδή όταν λέμε «καθαρή έξοδος»απ’ τα μνημόνια,
..αλλά μετά από λίγους μήνες απ’ την «έξοδο» θα μειωθούν κι άλλο οι συντάξεις και το αφορολόγητο όριο θα πέσει σε επίπεδα λιμοκτονίας,
..τί ακριβώς εννοούμε; Πως θα δανειζόμαστε απ’ τις αγορές με επιτόκιο πολλαπλάσιο του τωρινού,
..ενώ ταυτόχρονα θα αποπληρώνουμε με τους ίδιους αποικιακούς (και
αντισυνταγματικούς άρα παράνομους) νόμους και εξοντωτικούς όρους με δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων το παλαιό (πλαστό) χρέος των νυν δανειστών-τοκογλύφων-απατεώνων;

Η μαϊμού του Κωλέττη και η Μακεδονία.


Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Η πατριδοκαπηλία είναι ένα άθλημα το οποίο ανθεί στην Ελλάδα από την εποχή της πρώτης Βουλής του νεοσύστατου καχεκτικού κρατιδίου μετά την συνταγματική εθνοσυνέλευση του 1843. Ξέρετε ποιος υπήρξε ο πρώτος διδάξας του είδους αυτού; Ο Ιωάννης Κωλέττης.

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

Από τους Αποστάτες στη Χούντα



Γράφει ο Χρήστος Χαλαζιάς


Τέλος Αυγούστου ο υπό παραίτηση πρωθυπουργός Ηλίας Τσιριμώκος ανακοινώνει ότι την επόμενη μέρα θα συγκληθεί ο Συμβούλιο του Στέμματος και θα κληθούν όλοι οι πρώην πρωθυπουργοί. Μια κίνηση των ανακτόρων για να δείξουν στο λαό ότι ακολουθούν δημοκρατικές διαδικασίες για να λυθεί η πολιτική κρίση, και να βρεθεί οριστική διέξοδος με ευθύνη των πολιτικών και όχι του παλατιού.

8 χρόνια μνημόνια .To διάγγελμα του ΓΑΠ

6 χρόνια χωρίς τον Δημήτρη Χριστούλα


Εκ της διευθύνσεως

4 Απριλίου του 2012 μια είδηση συγκλονίζει την κατεχόμενη Ελλάδα και κάνει το γύρο του κόσμου. Ο συνταξιούχος Δημήτρης Χριστούλας, αυτοκτονεί , στην πλατεία Συντάγματος λίγα μέτρα μακρυά από τη Βουλή. Στην τσέπη του σακακιού του θα βρεθεί ένα σημείωμα στο οποίο εξηγεί τους λόγους της πράξης του. Ήταν ένα απονενοημένο διάβημα, μια πολιτική πράξη διαμαρτυρίας στην επιβληθείσα, μέσω του μνημονίου, λιτότητα.