Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

Κύριε Μητσοτάκη , υπάρχει τρόπος


Γράφει ο Πέτρος Χασάπης

Κύριε Μητσοτάκη,

Αντιλαμβάνομαι ότι έχετε πάρει τις αποφάσεις σας για την εφαρμογή της συμφωνίας Κοτζιά – Δημητρώφ από τη μελλοντική κυβέρνησή σας και απλά θέλετε επικοινωνιακά να φορτώσετε το πολιτικό κόστος στους ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Λέει λοιπόν το κόμμα σας ότι δεν
θα ψηφίσει τη συμφωνία όταν έρθει για κύρωση. Όμως εμείς οι πολίτες δεν είμαστε αφελείς. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως, όταν τρέξουν όλες οι συμφωνημένες διαδικασίες στα Σκόπια και όταν το κράτος αυτό έχει εισέλθει στο ΝΑΤΟ και έχει αρχίσει τις ενταξιακές διαδικασίες στην ΕΕ, θα απομονωθούμε διεθνώς αν τολμήσουμε να αθετήσουμε τη συμφωνία. Και δεν νομίζω ότι υπάρχει πολίτης αυτής της χώρας που θα πιστέψει ότι τότε εσείς θα αντέξετε το βάρος να μην ψηφίσετε τη συνθήκη, αν και εφόσον απαιτηθούν φυσικά και οι ψήφοι του κόμματός σας.

Απλά υπογράφηκε στις 17-6-2018 μία διεθνής συμφωνία μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και ΠΓΔΜ, η οποία για να μας δεσμεύει απαιτείται να κυρωθεί και να επικυρωθεί


Γράφει η Κέρη Π. Μαυρομμάτη

Είναι γνωστό ότι στις 17-6-2018 υπογράφτηκε από τους κυβερνητικούς εκπροσώπους μία Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της ΠΓΔΜ καθώς και του Μάθιου Νίμιτς, ως μάρτυρα σύμφωνα με τις αποφάσεις Συμβουλίου Ασφαλείας 817/1993 και 845/1993.

Πρώτον ας διαβάσουμε τι υπεγράφη στις 17-6-2018 σύμφωνα με τον Τίτλο, που έχει η Συμφωνία «Τελική Συμφωνία για την επίλυση των διαφορών, οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις Συμβουλίου Ασφαλείας 817/1993 και 845/1993, τη Λήξη της ενδιάμεσης συμφωνίας του 1995 και την εδραίωση εταιρικής στρατηγικής σχέσης μεταξύ των μερών».

Στην Αγγλική γλώσσα αναφέρεται ως «Agreement-Final Agreement for the Settlement of the differences as described in the United Nations Security Council Resolutions 817/1993 και 845/1993….».

Σύμφωνα λοιπόν με τον τίτλο της Συμφωνίας, υπογράφηκε στις 17-6-2018, μία διμερής-διεθνής συμφωνία για την επίλυση των διαφορών, οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817(1993) και 845(1993),

για τη λήξη της ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και για την εδραίωση στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των μερών στους τομείς άμυνας, αστυνομίας, διασυνοριακής συνεργασίας κοινωνικής, πολιτικής, οικονομίας (υποδομές, επενδύσεις, τουρισμός, εμπόριο), ενέργειας (αγωγοί, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, βιομηχανία, γεωργία, αλιεία) περιβάλλοντος, εκπαίδευσης, επιστήμης, πολιτισμού, έρευνας, τεχνολογίας, υγείας, μεταφορών, καθώς και πολιτική συνεργασία στο πλαίσιο διεθνών και περιφερειακών οργανισμών.

Η συμφωνία, η αναβάθμιση της Ελλάδας και άλλα παραμύθια


Γράφει ο Απόστολος Αποστολόπουλος

Όσοι στη Δύση μετείχαν αλλά και όσοι δεν μετείχαν στην επιχείρηση «συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ για το Σκοπιανό» πανηγύρισαν με την ψυχή τους όταν οι δυο πρωθυπουργοί υπόγραψαν, στο ρομαντικό περιβάλλον των Πρεσπών. Οι Βρυξελλιώτες έκαναν επίδειξη ενότητας και ισχύος, γιατί κατάφεραν τους ασήμαντους Σκοπιανούς και τους λιγόψυχους Έλληνες να υπογράψουν. Μέχρι και Νόμπελ να δώσουν στους δυο πρωθυπουργούς, πρότεινε αμερικανικό περιοδικό διεθνούς εμβέλειας. Εδώ, σου λέει, το πήρε ο Ομπάμα χωρίς να κάνει τίποτα, γιατί όχι ο Τσίπρας και ο Ζάεφ που στο κάτω-κάτω μπορεί να πάνε άκλαυτοι;

Κατά τα άλλα, όταν φτάνουν στα σοβαρά, απέναντι στη Ρωσία για παράδειγμα, οι θαρραλέοι των Βρυξελλών και του Βερολίνου λουφάζουν στα πόδια του αφέντη και προστάτη τους, του άξεστου, προσβλητικού έως και χυδαίου Τραμπ, ψελλίζοντας προσευχές και κατάρες, κατ’ ιδίαν. Οι Αβορίγινες* των Αθηνών αυτούς ακριβώς θεωρούσαν σωτήρες και θεραπευτές των δεινών της χώρας, από όταν ήρθε το πρώτο Μνημόνιο και έλεγαν ότι καλώς να έρθουν οι Γερμανοί να βάλουν τάξη αφού δεν μπορούμε εμείς. Ο Ντράγκι της ΕΚΤ, ο φίλος Γιούνκερ και η καγκελάριος Μέρκελ είναι η αγία τριάδα σωτηρίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλες «ποικιλίες» της «αριστεράς»…


Γράφει ο Θύμιος Παπανικολάου

Οι παραδοσιακές δυνάμεις της αριστεράς, σε όλες σχεδόν τις «αντιμνημονιακές» τους ποικιλίες και πολυχρωμίες, οι οποίες αντιπολιτεύονται την κυβερνώσα «αριστερά» των ανδρεικέλων του ΣΥΡΙΖΑ, επί της ΟΥΣΙΑΣ δεν διαφέρουν από το ΣΥΡΙΖΑ.
Στα μεγάλα στρατηγικά ζητήματα της εποχής μας, η ίδια η αντίληψη και η φιλοσοφία, η ίδια η ΛΟΓΙΚΗ του ΣΥΡΙΖΑ, ΔΙΑΠΕΡΝΑ το σύνολο της παραδοσιακής αριστεράς, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων:
Η Αντίληψη, η Φιλοσοφία και η ΛΟΓΙΚΗ των ιδεολογικών μυθολογιών της Παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης (της εξουσίας των ΥΠΕΡ-εθνικών ελίτ του χρηματιστηριακού κεφαλαίου).

Το τίμημα του ΣΥΡΙΖΑ – Μετά τις αποδοκιμασίες έρχεται η κάλπη


Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Το Μακεδονικό έχει ήδη αρχίσει να βάζει βαθιά τη σφραγίδα του στην πολιτική σκηνή. Πριν μερικούς μήνες, τα ογκώδη συλλαλητήρια επέφεραν μία αλλαγή στο πολιτικό κλίμα και μάλιστα σε μία περίοδο που το δημοσκοπικό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ έδειχνε να έχει σταθεροποιηθεί και να εμφανίζει μία ελαφρά ανοδική τάση και με το αντίστοιχο της ΝΔ να κινείται σαφώς σε υψηλότερα επίπεδα, αλλά να επιδεικνύει μία κόπωση.

Για λόγους που συνδέονται συνδυαστικά και ταυτοχρόνως με ασφυκτικές δυτικές πιέσεις, με υποσχέσεις για ευνοϊκότερη στάση του ευρωιερατείου στο ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους και του μεταμνημονιακού καθεστώτος, καθώς επίσης και με τις ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ, οι Τσίπρας και Κοτζιάς προχώρησαν και ολοκλήρωσαν τη διαπραγμάτευση. Μπορεί η κυβερνητική και κομματική προπαγάνδα να έκανε φιλότιμες προσπάθειες για να στιγματίσει ιδεολογικά (εθνικιστές, ακροδεξιοί κλπ) τους διαμαρτυρόμενους πολίτες, αλλά το Μαξίμου έλαβε εν μέρει το δυσοίωνο μήνυμα.

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

Θεμελιώδης Αρχή του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, η Λαϊκή Κυριαρχία


Γράφει ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος

Εισαγωγή -Ιστορικά στοιχεία

Κυρίαρχο ερώτημα που τίθεται σήμερα είναι πως νοείται και με ποιον τρόπο η συγκέντρωση της εξουσίας των πολιτών; Το δημοκρατικό πολίτευμα λειτουργεί για την εξασφάλιση την κοινωνική και την ατομική ευημερία των πολιτών;.

Στο πλαίσιο αυτών των ερωτημάτων: Ποιος άρχει; Λειτουργεί το Δημοκρατικό μας πολίτευμα;

Τίθεται δηλαδή το θέμα της διακεκριμένης λειτουργίας της εξουσίας και σε ποιο βαθμό η νομιμοποιητικής βάση αυτού η λαϊκή κυριαρχία είναι παρούσα στην υπηρεσία το κοινού – δημοσίου συμφέροντος, ως κοινό αγαθό, απαραίτητο για τη συλλογική ευημερία. Το κοινόν εμπεριέχει το λόγο της κοινότητας, λόγος που αναδεικνύει τη συλλογικότητα μέσα στην οποία υφίσταται και η ατομικότητα, όπως καταγράφηκε στον ορίζοντα του ελληνικού πολιτισμού.

Πραξικόπημα κατά της δημοκρατίας , έγκλημα κατά της αριστεράς η συμφωνία Τσίπρα - Κοτζιά


Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Επειδή παίρνω διάφορα μηνύματα φίλων και αναγνωστών γύρω από την πρόσφατη αρθρογραφία μου για το «μακεδονικό», νομίζω σκόπιμο να διευκρινίσω ξανά ορισμένα σημεία.

Γιατί είναι βαριά προσβολή του πολιτεύματος η υπογραφή της συμφωνίας Κοτζιά – Ντιμιτρώφ

Τυπικά ο Κοτζιάς και ο Τσίπρας είχαν δικαίωμα να υπογράψουν τη συμφωνία.

Ουσιαστικά όμως δεν είχαν. Παραβίασαν τη βασικότερη αρχή του πολιτεύματος, την αρχή της Λαϊκής Κυριαρχίας.

Διότι δεν πας να υπογράψεις μια συμφωνία όταν έχεις δεδηλωμένη και ρητή αντίρρηση τς πλειοψηφίας της Βουλής και όταν το 73% του πληθυσμού δηλώνει στα γκάλοπ αντίθετο, όταν ακόμα και η κυβέρνησή σου δεν είναι σύμφωνη στο σύνολό της.